เผยเชียนสรุปได้ว่าถึงอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยจะมีกระแสร้อนแรง แต่ ตอนนี้ก็ยังปลอดภัยอยู่ ซึ่งเขาก็จะคอยจับตาดูต่อไป
เขาจึงนั่งรถกลับบ้านไปพักผ่อนด้วยความสบายใจ
…
ตอนบ่าย ที่โฮสเทลเขย่าขวัญ
หลี่สือกับนักลงทุนคนอื่นๆ มารวมตัวกันเพื่อประชุมคุยงาน
ตั้งแต่โฮสเทลเขย่าขวัญเปิดให้บริการ สถานการณ์ที่ผ่านมานั้นไม่เลวเลย
การโปรโมตในตอนนี้เพียงพอแล้ว ดึงลูกค้าวัยรุ่นจากในจิงโจวและแม้แต่ มณฑลฮั่นตงมาได้ โปรเจ็กต์น่าสนใจอื่นๆ ในโฮสเทลเขย่าขวัญก็มีชื่อเสียงที่ดี
แต่ปัญหาคือโปรเจ็กต์ไม่ได้ดังเปรี้ยงปร้าง
สำหรับนักลงทุนแบบหลี่สือแล้ว เขามองว่าโฮสเทลเขย่าขวัญทำกำไรได้ตาม เกณฑ์ปกติ ตอนนี้รายได้จากสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ และกำไรจากการขาย สินค้าในวงกตทองคำนั้นครอบคลุมค่าใช้จ่ายในแต่ละวันของโฮสเทลเขย่าขวัญ
แต่ก็ยังห่างไกลจากการคืนทุน
อย่างมากก็เหมือนได้ซดน้ำซุป
ทุกคนเคยชินกับการซดซุปไปพร้อมกับบอสเผย แต่ตอนนี้บอสเผยเหมือนจะ ทำเงินได้ไม่มากเท่าไหร่
พูดให้ถูกคือ บอสเผยพอได้ซดซุปบ้าง แต่คนอื่นๆ ได้แต่ดมกลิ่น
จนถึงตอนนี้โปรเจ็กต์โฮสเทลเขย่าขวัญยังทำผลลัพธ์ไม่ได้ตามที่ทุกคน คาดหวังไว้
เพราะงั้นเหล่านักลงทุนจึงนัดกันรวมตัวและโทรเรียกบอสหลี่มาหามาตรการ จัดการร่วมกัน
“บอสหลี่ ดูจากรายได้ตอนนี้แล้ว กว่าจะคืนทุนได้ก็ไม่รู้อีกกี่ปี! เรารอนาน ขนาดนั้นไม่ได้หรอก!”
