“ถ้าเรียงตามลำดับเหตุการณ์จะเป็นแบบนี้ เฉินเหล่ยเดินเล่นในจิงโจว หรือ จะบอกว่าเดินเตร่ไร้จุดหมายก็ได้ สถาปนิกเลือกอาคารมารีโนเวต เฉินเหล่ยย้าย เข้ามาอยู่ แล้วเฉินเหล่ยก็เริ่มร้องเพลง ซึ่งจะสื่อว่านักเดินทางที่เตร็ดเตร่ไปมาลง หลักปักฐานที่อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยแล้ว
“แต่เฟยหวงสตูดิโอใช้เทคนิคนิดหน่อยในการตัดต่อ พวกเขาจงใจสลับลำดับ การเล่าเรื่องและใช้การเล่าเรื่องย้อนอดีตมาทำให้เกิดเป็นเนื้อเรื่องวนลูป จากนั้น พวกเขาก็ใช้เทคนิคการเปลี่ยนฉากเพื่อหลอกคนดู ช็อตที่เป็นภาพมุมสูงนั้นเป็น การใบ้ว่าไทม์ไลน์ของเรื่องเปลี่ยนไปแล้ว
“ปริศนาไปเผยเอาตอนจบโดยการบอกใบ้ที่ชัดเจนมากๆ สองฉาก ฉากแรก คือตอนที่มุมกล้องเหมือนกันเป๊ะในฉากที่สถาปนิกเดินเข้าไปในอาคารกับตอนที่ เฉินเหล่ยเดินเข้าไปในอาคาร
“ฉากที่สองคือตอนที่เผยให้เห็นเบย์วินโดว์อันเป็นเอกลักษณ์ที่มองออกไป เห็นวิวด้านนอกร้อยแปดสิบองศาตอนอาคารรีโนเวตเสร็จ สองฉากนี้ต้องการ แสดงให้เห็นว่าเป็นอาคารเดียวกัน แต่เฉินเหล่ยกับสถาปนิกเดินเข้าอาคารกันคน ละช่วงเวลา
“ฉันคิดว่าพวกเขาเรียงลำดับเหตุการณ์แบบนี้เพื่อเน้นในส่วนของการรีโนเวต! หลายคนอาจจะโฟกัสแค่เนื้อเพลงของเฉินเหล่ย หรือฉากที่น่าประทับใจในคลิป ทำให้มองข้ามเรื่องการรีโนเวตไป
