สรุปแล้วดูจากผลลัพธ์ตอนท้ายสุดก็ดูจะเป็นการเจรจาที่น่าพึงพอใจมาก
จางหยวนเอียงไปกระซิบคุยกับบอสเผย “บอสเผยครับ เราต้องถามความเห็น ของหวงวั่งด้วยนะครับ”
เผยเชียนพยักหน้าหลังฟื้นคืนจากความห่อเหี่ยวได้เล็กน้อย
พวกเขาต้องถามความเห็นของนักกีฬาว่าจะยอมตอบตกลงหรือไม่หลังสรุป การเจรจาแล้ว
แต่เผยเชียนคิดว่าหวงวั่งต้องยอมรับข้อเสนอแน่นอน
เงินเดือนเพิ่มมาตั้งขนาดนี้ แถมเพื่อนรักอย่างผังลิ่งก็อยู่ที่สโมสร H4 และเป็น คู่หูเลนกลางกับป่า เขาจะได้เป็นทั้งหัวหน้าและคนสั่งการทีมที่มีอำนาจในการสั่ง การมากพอ แถมยังลงแข่งงานออฟฟิเชียลได้ด้วย…
คิดไม่ออกเลยว่าหวงวั่งจะมีเหตุผลอะไรให้ปฏิเสธ
รีบตอบตกลง เก็บข้าวของแล้วย้ายไปซะ จะได้พอใจกันทั้งสามฝ่าย เผยเชียนพยักหน้า “โอเค บอกเขาได้เลย” ทั้งสองเรียกหวงวั่งให้มาหา ก่อนที่จางหยวนจะอธิบายคร่าวๆ เกี่ยวกับเรื่อง การย้ายสโมสร “เรื่องราวก็ประมาณนี้ ทีนี้ก็แล้วแต่คุณจะตัดสินใจว่าอยากย้ายไปสโมสร H4 รึเปล่า” เผยเชียนคิดเอาไว้ว่าหวงวั่งคงตอบตกลงทันที ไม่ได้คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะลังเล “ผม…ขอเวลาคิดได้มั้ยครับ” หวงวั่งดูสองจิตสองใจ เผยเชียนรู้สึกเวียนหัวขึ้นมา
มีอะไรให้ต้องคิดอีก
สโมสร DGE มีอะไรดีให้แกอยากอยู่ต่อขนาดนั้น เผยเชียนกระแอมกระไอ “ทำไมล่ะ คุณไม่พอใจอะไรในสโมสร H4 เหรอ”
หวงวั่งพยักหน้าก่อนจะตอบเสียงเบา “สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ที่นั่นแย่ มากครับ”
