“ชนะ!”
ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นพร้อมพื้นหลังอลังการ
หม่าหยางส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง “โห่ อีกทีมก็กากเกิน ฉันยังไม่ได้ออกโรง ก็แตกพ่ายไปก่อนซะแล้ว”
คอมเมนต์วิ่งผ่านหน้าจอว่อนไปหมด!
ผลลัพธ์การแข่งขันประกาศตามมาติดๆ พวกเขาได้คะแนนเต็มอีกแล้ว!
“จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาว่าถ้าฉันไปเล่นป่าให้ DGE ก็ชนะอยู่ดี”
“จริง ป่าพวกเขาฟาร์มอยู่ยี่สิบนาทีเต็ม ตายไปแปดครั้ง ฆ่าใครไม่ได้สักตัว พอออกไปแก๊งค์ก็กลายเป็นไปแจกบัฟแทน อาจารย์ม้าพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามีคน แบบไหนอยู่ในทีม DGE ก็ชนะได้อยู่ดี ต่อให้มัดมือเล่นก็น่าจะชนะเหมือนเดิม!”
“สงสัยเหมือนกันนะว่าอาจารย์ม้าตั้งใจรึเปล่า เลือกมะเร็ง Ruan มาโชว์กาก แบบนี้ ถึงจะโดนฆ่าฉิบหายก็ไม่รู้สึกแขยงใจ มีแต่จะชอบใจกันแทน!”
“DGE โหดขนาดนี้เลยเหรอ ทั้งเกมเป็นการจัดฉากอีกแล้วเหรอ ขนาดจัดฉาก แบบนี้ยังชนะได้เนี่ยนะ ครั้งนี้ดันเลนได้เพราะทุ่มเต็มที่สุดฝีมือรึเปล่า”
“โคตรเจ๋ง ฉันดูเกมผ่านมุมมองการเล่นของหวงวั่งตั้งแต่ต้นจนจบเกม เขาเล่น ต่างจากตอนเล่นเกมแรงก์สุดๆ! เวลาไลฟ์สตรีมเกมแรงก์ เขาบอกอยู่ตลอดว่าใช้ ฝีมือแค่ 50% ตอนแรกฉันคิดว่าแค่พูดกวนทีมตรงข้ามเฉยๆ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าพูด เรื่องจริง!”
“ฉันเป็นติ่งสโมสรนี้แล้ว! มีช่องไลฟ์สตรีมของสมาชิกทีมคนอื่นๆ ให้ตามมั้ย”
“พวกเขาขายเสื้อทีมกับสินค้าเมอร์แชนไดส์อื่นๆ มั้ยอะ ฉันอยากได้!”
