“โชคดีที่ฝั่งสโมสร DGE ตายแค่ตอนหลังดันครีปติดป้อมแล้ว ทำให้การฟาร์ม ไม่ตามหลังและเก็บทรัพยากรบนแผนที่ได้ครบ ทั้งสองฝั่งมีทรัพยากรเท่ากัน”
“นี่กำลังเล่นโชว์ฝีมือกันอยู่รึเปล่า ทำไมทั้งสองฝั่งถึงดูจริงจังขนาดนี้ ไม่มีใคร ดูเหมือนกำลังเล่นเอาสนุกเลย”
“นี่คือ DGE ผู้ไร้เทียมทานจริงๆ เหรอ น่าหัวเราะสุดๆ!”
ผ่านไปยี่สิบนาที
“สกอร์ทีม DGE กลายเป็น 0-12 ได้ยังไง เก็บไม่ได้เลยสักคิลเหรอ”
“ทำไมอีกทีมถึงหนีไปได้ทุกครั้งที่ใกล้ตาย โชคดีเกินไปแล้ว…”
“เอ๊ะ หรือว่า DGE จะตั้งใจให้เป็นแบบนี้ ดูสิ พวกเขาตายทีละคนตลอด ไม่ เคยตายหมดทีมเลยสักครั้ง แต่ตอนทีมไฟต์ทุกครั้ง ทีมตรงข้ามทั้งห้าคนจะปาง ตายตลอดจนต้องกลับบ้าน ส่วน DGE อยู่เก็บทรัพยากรบนแผนที่ต่อได้”
“แม้แต่มังกรยักษ์ DGE ก็เก็บไปได้งั้นเหรอ ถ้าไม่ดูสกอร์ คงคิดว่าฝั่ง DGE กำลังได้เปรียบ!”
“อีกทีมเก็บไปได้หลายคิล แต่สมาชิกแต่ละคนกลับมีของไม่เท่าทีม DGE คิด ว่าแปลกมั้ยล่ะ”
สามสิบนาทีผ่านไป DGE เอาชนะไปได้ด้วยการลอบตีบ้าน
“เชี่ย! พวกเขาชนะเหรอ”
“ชนะโดยไม่ฆ่าศัตรูสักตัวเนี่ยนะ นี่ฉันเพิ่งดูอะไรไปเนี่ย!”
“เข้าใจแล้ว DGE เล่นโชว์มาตั้งแต่ต้น! เป้าหมายของพวกเขาคือชนะโดยไม่ ฆ่าศัตรูแม้แต่ตัวเดียว! ฉันเห็นว่าหวงวั่งปล่อยโอกาสเก็บศัตรูไปหลายครั้ง ตอน แรกนึกว่าเขาโง่ แต่จริงๆ ตั้งใจซะงั้น!”
