คนหนึ่งบอกว่า พอที่บ้านได้ดูข่าวก็ออกปากเลยว่าต่อไปให้สั่งแค่โมหยูเดลิ เวอรี่
อีกคนบอกว่า บริษัทพวกเขาลงความเห็นว่าตั้งแต่นี้ไป เวลามีประชุมจะสั่ง อาหารจากสือเหอเท่านั้น
หลายคนยังบอกด้วยว่า พวกเขาซื้อกล่องข้าวมาใช้ส่วนตัว โพสต์ที่น่าโมโห ที่สุดคือไอ้คนที่บอกว่าซื้อกล่องข้าวครบเซตทุกสี เหตุผลไม่มีอะไรเลยนอกจากแค่ อยากเก็บให้ครบเซตเพราะเห็นว่าสวยดี!
เผยเชียนเหนื่อยใจ
ไอ้โพสต์แรกๆ ยังพอปล่อยผ่านได้ ในยุคที่ต้องแยกขยะ เขาพอจะเข้าใจคนที่ สั่งโมหยูเดลิเวอรี่เพื่อลดความยุ่งยากให้ชีวิต
แต่จะให้ทนไอ้คนที่บอกว่าซื้อกล่องข้าวครบทุกสีมาเก็บสะสมได้ยังไงไหว
คนบ้าที่ไหนสะสมของแบบนี้กันวะ
บอกได้แค่ว่าโลกนี้นั้นกว้างใหญ่ มีคนอยู่มากมายหลายประเภท เขาแค่ไม่ เข้าใจว่าทำไมคนถึงมองของแบบนี้เป็นสมบัติควรค่าแก่การเก็บสะสม…
ตอนนั้นเอง เผยเชียนก็เห็นโพสต์บนเว่ยป๋อที่ได้รับความสนใจมากทีเดียว!
“ฉันขำแทบตกเก้าอี้ จำลูกค้าคนที่อยู่ในข่าวโมหยูเดลิเวอรี่เมื่อคืนได้มั้ย ตอน แรกฉันนึกว่าหน้าม้าเพราะเห็นว่าจริงจังมาก กลายเป็นว่าเวอร์ชันเต็มกลับ เป็นงี้!”
ด้านล่างโพสต์มีวิดีโอแนบมาด้วย
นักข่าวมาถึงโมหยูเดลิเวอรี่แล้วสุ่มถามลูกค้าคนหนึ่งที่กำลังก้มหน้าเล่นมือถือ ไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกสัมภาษณ์อยู่
“คิดยังไงเหรอ ผมคิดว่าตัวเองโคตรขี้เกียจแยกขยะเลย…
