เฉินเหล่ยรู้สึกทึ่ง “พวกคุณก็ดังไม่แพ้กัน ไม่เจอกันแป๊บเดียวได้รางวัล Cannes แล้ว ผมได้ดูวันพรุ่งนี้ที่สดใสด้วย เป็นหนังที่ทำออกมาได้ดีจริงๆ ผมโม้ กับเพื่อนๆ ใหญ่เลยว่าสนิทกับทีมสร้างหนังเรื่องนี้
“ใครจะไปคิดว่าปีที่ผ่านมาจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะแยะขนาดนี้”
หวงซื่อปั๋วหัวเราะ “ใช่เลย แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง ได้ยินมาว่าปีที่ผ่านมา เส้นทางอาชีพไปได้สวยเลยนี่ ถึงขั้นกำลังเตรียมคอนเสิร์ตของตัวเองอยู่แหนะ”
เฉินเหล่ยพยักหน้า “ครับ ก็ไปได้สวย แต่ผมก็ยังคิดถึงชีวิตที่จิงโจวอยู่ดี โดยเฉพาะวันคืนที่ยังร้องเพลงอยู่ในร้านอินเทอร์เน็ต
“ผมตั้งใจว่าสองสามวันนี้จะทัวร์ร้องเพลงที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเพื่อรำลึก ความหลังและช่วยบอสเผยเพิ่มยอดขาย ในจุดหนึ่งก็บอกได้ว่าเป็นการมองย้อน ไปในอดีตที่ขมขื่นเพื่อดื่มด่ำกับปัจจุบันที่หอมหวน”
หวงซื่อปั๋วคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ทัวร์ร้องเพลง…
“คุณอยู่ที่นี่กี่วันเหรอครับ”
เฉินเหล่ยนึก “ประมาณสองสัปดาห์ครับ ผมท่องไปทั่วตลอดทั้งปีจนรู้สึก เหนื่อย รอบล่าสุดที่กลับมาได้อยู่แค่วันเดียวก็ต้องไปที่อื่นต่อ ไม่มีกระทั่งเวลาแวะ มาเจอพวกคุณเลย รอบนี้เลยว่าจะอยู่จิงโจวนานหน่อยเพื่อฟื้นคืนพลัง”
หวงซื่อปั๋วคิดสักพักแล้วจึงตอบกลับ “ตอนอยู่เซี่ยงไฮ้ เราอยากให้คุณร้อง เพลงประกอบสารคดีให้ แต่ก็ไม่ได้ร่วมงานกันเพราะเวลากระชั้นชิดมาก
