วันพฤหัสบดีที่ 16 กันยายน
เผยเชียนไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูสาขามหาวิทยาลัยฮั่นตงเพื่อดูว่าอาจารย์เฉียวเล่นเกมไปถึงไหนแล้ว
ครั้งนี้เขามาด้วยความรู้สึกที่แตกต่างจากครั้งก่อนๆ
นั่นก็เพราะ…เขาเล่นเกมจบแล้ว!
แน่นอนว่าเขาเล่นจบได้อย่างไม่ยากลำบากนัก เพราะใช้ผู่ตู้ที่ข้ามไปยังเส้นทางสู่ยมโลกและมุ่งหน้าตรงไปที่สังสารวัฏทั้งหกได้เลย พอจัดการบอสได้ก็ถือว่าจบงาน
ถ้าเผยเชียนต้องเล่นอีกเป็นครั้งที่สองคงจะเล่นไม่ผ่านแน่
เพราะความยากในรอบที่สองจะเพิ่มขึ้น แถมในรอบที่สองผู่ตู้จะแตกต่างจากอาวุธอื่นๆ ตรงที่อัปเกรดไม่ได้ ทำให้ห่วยกว่า ถ้าเอาไปสู้ก็เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตาย
แต่เผยเชียนก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะทำตามที่ระบบกำหนดได้แล้ว เขารู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก
อีกด้านหนึ่งการเตรียมการเปิดร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูสาขาใหม่ก็เกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ทำเลที่พวกเขาเลือกคือห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจิงโจว ค่าเช่าไม่ใช่ถูกๆ อยู่ที่สิบสองหยวนต่อตารางเมตร ถือเป็นทำเลที่แพงที่สุดที่เผยเชียนเคยเช่ามา
ถึงจะไม่ได้แพงเท่าค่าเช่าในสิบปีให้หลัง แต่ก็ถือว่าเป็นเรตราคาที่สูงมาก
ร้านไม่ได้กว้างขวางเหมือนอย่างเคย
