มปกติ แถมยังต้องเจอกับความยากลำบากระหว่างทาง อาวุธที่ใช้จนคุ้นมือก็โดนนักออกแบบเกมใจเหี้ยมเนิร์ฟไป ต้องไปหัดใช้อาวุธใหม่ให้ชินมือ
ถึงอย่างนั้นอาจารย์เฉียวกลับเล่นเกมคืบหน้าได้เท่าเผยเชียน
ความแตกต่างนี้ทำให้เผยเชียนรู้สึกหงุดหงิดมาก...
เขาสัมผัสได้ถึงอารมณ์ไม่ดีที่คุกรุ่นขึ้นแล้วเริ่มนึกคลางแคลงใจในตัวเอง
เผยเชียนไม่ได้แคลงใจเรื่องความสามารถในการเล่นเกมของตัวเอง เขารู้ดีว่าตัวเองเล่นเกมกาก ไม่เคยสงสัยอะไรในจุดนี้เลย
ที่ทำให้เขานึกแคลงใจคือความยากของเกม
อาจารย์เฉียวเล่นจบได้ยังไง ทั้งๆ ที่ระดับความยากของเกมนั้นเพิ่มขึ้นมาก
ไม่รู้เหรอว่าฉันพยายามทำเกมออกมาให้ยากสำหรับผู้เล่นขนาดไหน!
แต่ถึงจะทำออกมาให้ยาก อาจารย์เฉียวก็ยังเล่นผ่านอยู่ดี เผยเชียนรู้สึกท้อแท้มาก
ขนาดค็อกเทลที่โปรดปรานก็ไม่ส่งกลิ่นหอมหวานเหมือนอย่างเคย
แต่ข่าวดีก็คืออาจารย์เฉียวจะได้ท้าทายตัวเองในรอบที่สอง ซึ่งความยากในรอบที่สองนี้จะเพิ่มขึ้นกว่ารอบแรกอย่างเห็นได้ชัด
อาจารย์เฉียวกดเข้าเกม
ฉากเนื้อเรื่องเปิดเกมเด้งขึ้นมาเหมือนรอบแรก หลังจากจบฉากเปิด หมู่บ้านเริ่มต้นก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ชาวบ้านหลายคนที่สูญเสียจิตและว