วันพุธที่ 8 กันยายน
ตอนเที่ยง
เผยเชียนจิบน้ำอัดลมหลังจัดการกับอาหารเที่ยงของพนักงานที่โมหยูเดลิเวอรี่มาส่ง เขาเอนตัวลงบนเก้าอี้ผู้บริหารอย่างสบายใจอยู่พักหนึ่ง
โมหยูเดลิเวอรี่คือหนึ่งในกิจการที่เผยเชียนพอใจมาก นอกจากจะจัดอาหารให้พนักงานทุกคนได้อย่างยอดเยี่ยมแล้ว ยังขาดทุนอย่างต่อเนื่องอีก ไม่มีสัญญาณพลิกกลับมาทำกำไรให้เห็น
ปัญหาเพียงอย่างเดียวคือการขยายกิจการของที่นี่ขึ้นอยู่กับร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู บริการของมันครอบคลุมพื้นที่รอบๆ ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเท่านั้น จึงไม่สามารถขยายได้เร็วเหมือนจุดบริการนี่เฟิง
แต่เผยเชียนก็ไม่ได้เป็นกังวลเรื่องนี้ เพราะถ้าแผนร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูขั้น 2.0 เปิดฉากได้ไวๆ โมหยูเดลิเวอรี่ก็จะขยายขอบเขตการให้บริการได้มากขึ้น แปลว่าจะขาดทุนได้มากขึ้นตามไปด้วย
หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว เผยเชียนก็เปิดเกมกลับใจคือฟากฝั่ง
เป็นอีกวันที่เขาต้องทนทุกข์ทรมาน แต่ก็เริ่มเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แล้ว
เผยเชียนใช้ ‘ผู่ตู้’ ได้เข้ามือมากขึ้น ถ้าอดทนต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์จนไปถึงฉากจบสังสารวัฏทั้งหกได้ ก็จะเป็นความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ของเขา
นอกจากจะเป็นอิสระ ไม่ต้องทนทุกข์กับเกม
