งเต็มที่ แต่ลูกค้าบอกว่าอยากให้ผมทำตัวซาบายๆ กว่านี้ ไม่อยากห้ายจริงจังมาก จะได้เข้าถึงโคนดูด้ายง่ายๆ
“เทคต่อมาโผมเลยพูดบทไปแบบซาบายๆ ไม่คิดว่าจะด้ายเอามาใช้จริง
“โผมย้ำไปแล้วว่าให้หาโคนมาพากย์เสียง เพราะโผมพุดจีนกลางไม่ชัด แต่สุดท้ายลูกค้าก็ม่ายด้ายหาคนมาพากย์ ใช้เสียงโผมทั้งอย่างนั้นเลย โผมก็ไม่ค่อยเข้าจายเหมือนกาน
“พอโฆษณาเป็นกระแสไปทั่ว โผมก็เสนอปายว่าจะปายถ่ายแก้ใหม่ แต่ลูกค้าปฏิเสธกลับมา ก็เลยออกมาเป็นแบบนี้ครับ
“จริงๆ แล้วโผมก็ม่ายค่อยเข้าจายเหมือนกันว่าทามมายทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้”
ผู้สัมภาษณ์หัวเราะสำเนียงของเขา “คิดจะยกเลิกสัญญาเป็นพรีเซ็นเตอร์กับอีกฝ่ายมั้ยคะ”
จางจู่ถิงส่ายหน้าอย่างไม่มีทางเลือก “ม่ายครับ เพราะนอกจากเรื่องโฆษณาแล้ว โผมชอบทามงานกับอีกฝ่ายมาก พวกเขาดีมากเลยครับ
“ถ้าทู้กโคนชอบเรียกผมว่าจ๋าจูถีก็เรียกด้ายตามซาบายเลยครับ ถ้าคิดว่าชื่อนี้ตาโหลกและเข้าถึงง่ายกว่าก็เรียกด้ายเลย โผมม่ายว่าอาราย”
ผู้สัมภาษณ์ถามต่อ “แสดงว่าโฆษณาตัวนี้ก็ไม่ได้สร้างความลำบากให้คุณใช่มั้ยคะ”
จางจู่ถิงไม่รู้จะตอบยังไงดี เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกไป “ลำบากเหรอครับ…ม่ายเลย ที่ท
