ผนเขาอยู่แล้วบ้าง แต่ในระยะยาว ภัตตาคารนี้ก็ยังจะขาดทุนเหมือนเดิม
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรขนาดนั้น
พอได้ยินว่าลูกค้ากระเป๋าหนักคนนั้นไม่ใช่คนจิงโจว เผยเชียนก็สบายใจขึ้นเยอะ
ทั้งสองคุยกันเรื่องการให้บริการร้านจนเสี่ยวซุนขับรถกลับมาถึง
“คร่าวๆ ประมาณนี้ก่อน อย่าลืมเรื่องการให้บริการที่ผมบอกไป ถึงลูกค้าจะรวยมากก็ห้ามฝ่าฝืนกฎเด็ดขาด บอกให้พนักงานดูแลเหมือนลูกค้าธรรมดาทั่วไป
“แล้วก็ห้ามป่าวประกาศชื่อร้านด้วย”
เผยเชียนสั่งเพิ่มนิดหน่อยก่อนจะขึ้นรถไป
พอส่งบอสเผยกลับแล้ว หลินชั่นหรงก็พยายามถอดความหมายแฝงจากสิ่งที่บอสพูด
“บอสเผยพยายามบอกเราว่าเวลาเจอลูกค้ารวยมากก็ไม่ต้องเกร็ง เพราะเดี๋ยวในอนาคตจะมีแต่พวกคนรวยมาใช้บริการครัวส่วนตัวหมิงหยุนรึเปล่านะ
“ถ้าเราฝ่าฝืนกฎกับลูกค้าไฮโซคนหนึ่ง พอมีพวกคนรวยมาที่ร้านอีก กฎที่ตั้งไว้ก็จะไม่มีประโยชน์
“อืม มีเหตุผล!
“บอสเผยเป็นคนมองการณ์ไกล บอสตั้งกฎไว้เผื่อธุรกิจครัวส่วนตัวหมิงหยุนเติบโตขึ้นในอนาคต เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมจริงๆ
“บอสเผยย้ำกับฉันด้วยว่าอย่าพอใจกับอะไรง่ายๆ แค่มีลูกค้าคนรวยมาใช้บริการแค่คนเดียวก็ตื่นเต้นขนาดนั้นไปได้ ฉันเป็นผู้จัดการสาขา ต้องใจเย็นกว่าใคร
“ถ้ามีไฮโซมาที่ร้านอีก ฉันก็ต้องสำรวมท่าที
“ฉันจะถ่ายทอดความตั้งใจของบอสเผยให้พนักงานได้รับรู้ตามนี้”
หลินชั่นหรงมองเห็นอนาคตอันสดใสของครัวส่วนตัวหมิงหยุน เขาเดินกลับเข้าร้านอย่าง
