ที่ว่าอย่างเต็มที่
ถึงเจ้าของร้านจะไม่ตกลงเป็นพาร์ตเนอร์ด้วย ฉวนหมินรีวิวก็จะระบุตำแหน่งร้านบนเว็บไซต์อยู่ดี แผนที่ในแอปไม่ควรจะระบุว่าเป็นที่ว่างแบบนี้
ด้วยเหตุนี้หวังเผิงจึงไม่เชื่อที่เซวียเจ๋อปินบอกและรู้สึกขุ่นเคืองอยู่หน่อยๆ
เขาไม่คิดว่านักรีวิวประจำจิงโจวของฉวนหมินรีวิวจะหาภัตตาคารระดับสูงที่โดดเด่นทุกด้านแบบนี้ไม่พบ
พนักงานเสิร์ฟยืนยิ้มอยู่ด้านข้าง รอว่าลูกค้าจะต้องการความช่วยเหลืออะไรหรือเปล่า
หวังเผิงถามขึ้น “ร้านนี้เปิดมานานเท่าไหร่แล้วครับ”
พนักงานคนหนึ่งยิ้มแล้วตอบออกไป “ครึ่งเดือนกว่าๆ ครับ”
หวังเผิงงงหนักกว่าเดิม
เขาไม่เข้าใจเรื่องนี้เลย ฉวนหมินรีวิวมีนักรีวิวในเมืองจิงโจวมากมาย ทุกวันพวกเขาจะออกไปตามหาร้านที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก แต่ร้านนี้กลับซ่อนตัวจากผู้คนมาได้กว่าครึ่งเดือน นักรีวิวเองก็หาไม่เจอ แต่เซวียเจ๋อปินกลับหาเจอ
บ้ามาก
หวังเผิงถาม “ร้านนี้ชื่ออะไรเหรอครับ”
เขาตั้งใจจะไปคุยกับเจ้าของร้านและเจรจาให้มาเป็นพาร์ตเนอร์กับฉวนหมินรีวิว
พนักงานยิ้มแล้วตอบ “ร้านเราไม่มีชื่อครับคุณลูกค้า
“ทางเราหวังให้คุณลูกค้าจำบรรยากาศดีๆ การบริการที่ใส่ใจ และอาหารอันโดดเด่นของเรา แทนที่จะไปจำชื่อร้านที่ไม่ได้สำคัญอะไร”