กฝ่ายพูด เขาก็รีบขัดทันที “เปล่าๆๆ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
“คุณทำได้ดีแล้ว หน้าที่หลักของคุณคือเสิร์ฟอาหารและให้บริการที่ดีสุด คุณไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องโปรโมตร้านเลย
“ผมแค่จะโทรมาย้ำบางเรื่องกับคุณอีกรอบ
“เดี๋ยวจะมีลูกค้ามาใช้บริการครัวส่วนตัวหมิงหยุน คุณต้องแจ้งให้พนักงานให้ความสำคัญเรื่องพวกนี้
“หนึ่ง ห้ามให้ลูกค้าถ่ายรูป
“สอง ห้ามอธิบายอะไรเกินควร
“สาม ห้ามยกเว้นให้ใคร
“เข้าใจมั้ย”
หลินชั่นหรง “เอ่อ…”
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
เผยเชียนอธิบายเพิ่มเล็กน้อย ที่บอกว่า ‘ห้ามอธิบายอะไรเกินควร’ หมายถึงถ้ามีลูกค้าถามว่าทำไมวัตถุดิบถึงขาดเยอะจัง หรือทำไมทุกอย่างต้องสั่งจองล่วงหน้า
พนักงานควรตอบแค่ว่า “วัตถุดิบของเราล้ำค่ามาก ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ” ก็พอ ไม่ต้องสาธยายว่าล้ำค่ายังไง นำเข้าจากประเทศไหน
ลูกค้าอาจจะถามว่าทำไมอาหารถึงแพงกว่าที่อื่น
ถ้าถามมาแบบนั้น พนักงานก็ตอบแค่ว่า “เราใช้วัตถุดิบที่ดีกว่าและให้การบริการกับประสบการณ์การกินอาหารที่เหนือชั้นกว่า” ก็พอ ไม่ต้องสาธยายว่าวัตถุดิบดีกว่ายังไง หรือการให้บริการกับประสบการณ์ที่ได้แต่งต่างกันยังไง
สรุปแล้วคือไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ
ส่วนที่บอกว่า ‘ห้ามยกเว้นให้ใคร’ เผยเชียนหมายถึงตอนที่มีเจ้าของบริษัทอื่นมาใช้บริการ ถึงจะกระเป๋าหนาพร้อมจ่ายแค่ไหนก็ต้องจองล่วงหน้าเหมือนคนอื่นๆ และพนักงานก็ห้ามอธิบายอะไรให้พวกเขาฟังมากกว
