ค่อยสนใจงานสายอื่น เป็นคนทำงานตามหน้าที่ ไม่ค่อยลองอะไรใหม่ๆ
แค่ดูจากเกมที่รับผิดชอบก็บอกความแตกต่างของสองคนนี้ได้ หวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่มักใส่ไอเดียของตัวเองเข้าไปในเกม ส่วนลู่หมิงเหลียงจะทำตามคำสั่งของบอสอย่างเคร่งครัด
ลู่หมิงเหลียงคิดเรื่องนี้อยู่สักพัก ถึงจะไม่ได้สนใจเรื่องโลจิสติกส์เลย แต่เขาก็เชื่อมั่นว่าตัวเองน่าจะมีความสามารถในการบริหารจัดการอะไรก็ตามที่บอสเผยเป็นคนลงทุน
แล้วถ้ามองด้านความก้าวหน้าในสายอาชีพ ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายวางแผนนั้นมีโอกาสพัฒนาได้น้อยกว่าตำแหน่ง CEO ในบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่
ดังนั้นลู่หมิงเหลียงจึงไม่ปฏิเสธโอกาสนี้และยอมรับตำแหน่งไป
ยังไงบอสเผยก็บอกว่าถ้าไม่ใช่ทางก็ยังเอาทุนตามฝันหนึ่งล้านหยวนไปทำอะไรที่ตัวเองชอบได้
หลังจากจัดการกับพนักงานดีเด่นทั้งสองคนเสร็จ ปัญหาใหม่ก็บังเกิด
ตอนนี้ไม่มีหัวหน้าฝ่ายวางแผนแล้ว เผยเชียนต้องหาคนมารับตำแหน่งนี้แทน ไม่อย่างนั้นกระบวนการทำงานในบริษัทต้องติดขัดแน่
แต่ปัญหาคือพนักงานที่เขาคุ้นเคยดีในเถิงต๋าล้วนมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบกันอยู่แล้ว
หวงซื่อปั๋ว เปาซวี่ ลู่หมิงเหลียง หลินหวาน เผยเชียนมอบหน้าที่ให้พวกเขาไปหมดแล้ว
เผยเชียนจำหน้าพนักงานที่เหลือได้แค่ไม่กี่คน แต่ก็ไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรมากนัก
พนักงานส่วนใหญ่ทำงานในตำแหน่งปฏิบัติการ จึงไม่ต้องมารายงานเรื่องต่างๆ กับเผยเชียนโดยตรง ทำให้เขาไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักคนเหล่า
