่งโผที่สะพานลืมภพกับสี่ผู้พิพากษาแห่งยมโลก
ถึงเกมอื่นๆ จะใช้ตัวละครเดียวกันเป็นมอนสเตอร์ แต่หร่วนกวางเจี่ยนออกแบบมอนสเตอร์เหล่านี้ใหม่หมดโดยใช้สไตล์งานอันเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ทำให้มอนสเตอร์ออกมาดูมืดหม่นเลยทีเดียว
หลังจากดูแบบร่างทั้งหมด เผยเชียนก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมา
“หร่วนกวางเจี่ยนนี่ฝีมือไม่ตกเลย”
ความหมายจริงๆ ของประโยคนี้คือ บ้าจริง แกทำงานห่วยออกมาบ้างไม่ได้รึไง!
ที่สำคัญที่สุดคือ ตั้งแต่เกมแม่ทัพผี เกมนักออกแบบเกม มาจนถึงเกมกลับใจคือฟากฝั่ง งานของเจ้านั่นดูดีมีระดับขึ้นเรื่อยๆ น่าหงุดหงิดจริงๆ!
เห็นได้ชัดว่าแบบร่างคอนเซปต์เกมกลับใจคือฟากฝั่งนั้นเสร็จเร็วกว่างานครั้งก่อน แถมงานที่ได้ก็ดูดีสุดๆ
เทียบกับเกมนักออกแบบเกมแล้ว เนื้อหาเกมกลับใจคือฟากฝั่งเหมาะกับงานภาพสไตล์มหากาพย์หมึกสีน้ำมันของหร่วนกวางเจี่ยนมากกว่า นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลว่าทำไมงานครั้งนี้ถึงดูดีกว่าเดิม
ลู่หมิงเหลียงเห็นด้วยกับที่เผยเชียนพูด เขาพยักหน้าแล้วเอ่ยชม “ใช่ครับ สมแล้วที่เป็นมืออาชีพ ฝีมือไม่เคยตกจริงๆ! ส่งงานให้คุณหร่วนทำนี่สบายใจหายห่วงสุดๆ!”
เผยเชียน “…”
เขาอยากจะตัดขาดจากหร่วนกวางเจี่ยน ไม่อยากร่วมงานด้วยอีก
แต่ก็ไม่มีเหตุผลให้ทำแบบนั้น!
เจ้านั่นฝีมือดีมาก แถมยังให้ส่วนลดอีก สไตล์งานก็เหมาะกับเกม เผยเชียนจะไปหาเหตุผลไหนมาปฏิเสธไม่ร่วมงานกับอีกฝ่าย
โชคดีที่เกมกลับใจคือฟากฝั่งไม่ใช่เกมที่ขายงานภาพเพียง
