้งตัวเองและคนอื่นต้องเดือดร้อนแบบนี้!
เผยเชียนพูดอะไรไม่ออก เขาแค่อยากหาที่เงียบๆ ที่จะทำให้ตัวเองขาดทุน แล้วทำไมถึงมีคนแส่มาร่วมวงด้วยล่ะ
ที่สำคัญที่สุดคือหมอนั่นเปิดทั้งบาร์และร้านกาแฟ พอเปิดร้านอย่างเป็นทางการก็จะดึงดูดคนจากหมิงหยุนวิลล่ามาได้
ถ้าฉันเปิดภัตตาคารระดับสูงตรงนี้ ต้องมีคนเจอเข้าแน่!
เกิดมีคนเมาเดินว่อนไปทั่วก็จะบังเอิญเจอร้านฉันได้
แล้วจู่ๆ ทำเลตรงนี้ก็จะมีคนหลั่งไหลเข้ามา!
ไอ้บ้าหน้าไหนมันว่างถึงขนาดมาลงทุนกับทำเลแบบนี้กัน…
เผยเชียนนึกอะไรขึ้นได้ เขาถึงบางอ้อทันที
อ๋อ ต้องเป็นคนที่ซื้อข้อมูลร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูไปแน่!
เจ้านั่นเชื่อข้อมูลปลอมของฉัน!
น่าจะคิดว่ารอบๆ หมิงหยุนวิลล่าจะดังขึ้นมา ก็เลยเลือกมาลงทุนแถวนี้ จะได้ทำเงินได้ในอนาคต
เผยเชียนรู้สึกขมขื่น แกจัดการอะไรเร็วเกินไปแล้ว…
ฉันเพิ่งจะปล่อยข้อมูลปลอมไปได้ไม่นาน แต่แกดันติดกับทันทีเลยเนี่ยนะ แกจะเชื่อฉันมากเกินไปรึเปล่า…
สีหน้างุนงงของเผยเชียนเปลี่ยนเป็นยินดีปรีดาทันที
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี!
แกทุ่มเงินตัวเองเปิดร้านแย่งลูกค้าร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูไปเป็นของตัวเอง แกกำลังทำร้ายตัวเองเพื่อช่วยเหลือฉัน!
ถึงจะไม่ดีต่อภัตตาคารระดับสูงของฉัน เพราะจะเพิ่มโอกาสให้คนรู้จักร้านมากขึ้นแต่ก็ไม่เป็นไร ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องทำเลเปิดร้าน เดี๋ยวเลือกที่อื่นแทนก็ได้!
เผยเชียนตัดสินใจทิ้งทำเลนี้แล้วเดินต่อไปอีก
หม่าหยางเดินต
