าแรงรายเดือนก็ไม่ได้ ได้แต่นั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่า”
…
…
หม่าอี้ฉวินถอนหายใจเงียบๆ เมื่อได้อ่านคอมเมนต์เหล่านั้น
ถึงอยากจะโต้แย้งแค่ไหน แต่คอมเมนต์เหล่านั้นก็มีเหตุผล
หม่าอี้ฉวินเชื่อมั่นในตัวบอสเผยหมดใจ เขามั่นใจว่าบอสเผยจะทำให้เว็บโด่งดังขึ้นมาได้
แต่คนนอกมองว่าเว็บจงเตี่ยนจงเหวินดูไม่น่าเชื่อถือสุดๆ
ถึงเหล่าบรรณาธิการกับนักเขียนจากเว็บไซต์คู่แข่งจะพยายามพูดให้ดูแย่ แต่ก็ปฏิเสธเลยไม่ได้ว่าส่วนใหญ่ที่พวกเขาว่ามาก็เป็นเรื่องจริง
เว็บของเขาไม่ซื้อตัวนักเขียนดีๆ เข้ามา ไม่รับหุ้นส่วน ไม่โฆษณาเรียกนักอ่านเข้าเว็บ ถ้ามีแค่ค่าแรงอย่างเดียวคงดึงนักเขียนดีๆ มาไม่ได้
หม่าอี้ฉวินปิดเว็บบอร์ดไปเงียบๆ แล้วกลับไปทำงาน
เว็บไซต์เปิดให้บริการเรียบร้อย นักเขียนที่ต้นฉบับได้รับการคัดเลือกทยอยลงนิยายตอนใหม่กันแล้ว หลายๆ อย่างในเว็บเข้าที่เข้าทาง รวมถึงจุดแนะนำในหน้าแรกของเว็บด้วย อย่างน้อยภายนอกก็ดูดีเลยทีเดียว
ตัวเว็บทำออกมาได้สวยงาม เพราะลงเงินไปมาก
แต่ถ้าไล่ดูนิยายที่ขึ้นแนะนำหน้าแรกของเว็บก็จะพบความจริง
ไม่มีเรื่องไหนดีพอจะทนอ่านได้เลย!
ชื่อนิยายมีแต่คำจำพวก เทพ สามีคลั่ง ทหารโหด และอะไรคล้ายๆ กันนี้ นิยายที่มีผู้หญิงเป็นกลุ่มเป้าหมายก็มีแต่อะไรแบบ ‘ภรรยาดื้อ อย่าโกรธเลยนะคะท่านประธาน’ หรือไม่ก็ ‘ประธานหน้ากากกับภรรยาตัวเล็ก’
ชื่อนิยายเป็นชื่อที่ใช้กันดาษดื่น เนื้อหาข้างในยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ เป็นพล็อต
