ประสงค์ของเขานั้นเรียบง่ายมาก
เขาอยากวาดภาพฝันว่าร้านสาขาหมิงหยุนวิลล่าและพื้นที่โดยรอบจะมีชื่อเสียงขึ้นมา เพื่อที่คนจะได้อยากเข้ามาลงทุนเพิ่มขึ้น
ถ้ามีร้านอินเทอร์เน็ต ร้านอาหาร และร้านกาแฟมาเปิดเพิ่มในละแวกนี้ คนก็จะเข้ามาใช้บริการร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูน้อยลง
สาขาหมิงหยุนวิลล่าขาดทุนมาอย่างต่อเนื่องเพราะมีลูกค้าเข้าร้านน้อย ที่หมิงหยุนวิลล่ามีคนอาศัยอยู่น้อย นักศึกษาของมหาวิทยาลัยฮั่นตงเจียวต้าวิทยาเขตตะวันออกก็ไม่ได้เยอะ แถมร้านยังตั้งห่างออกมาไกลอีก
แค่นี้สภาพก็น่าเวทนาอยู่แล้ว ถ้ามีร้านมาเปิดเพิ่มในละแวกนี้อีก ลูกค้าก็จะเข้าร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูน้อยลง กลายเป็นน่าเวทนายิ่งกว่าเก่า!
ส่วนผู้โชคร้ายคนนั้นจะเป็นใคร…
ก็บอกได้แค่ว่าจงติดกับไปซะ ใครบอกให้แกคิดชั่วอยากมาล้วงข้อมูลร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูกันล่ะ
แถมอีกฝ่ายก็ไม่ได้มาซื้อข้อมูลจากเผยเชียน เขาไม่ได้เงินเลยสักหยวนเดียวกับเรื่องนี้ เพราะงั้นต้องจดชื่อลงสมุดไว้เตรียมแก้แค้น!
เผยเชียนมองว่าในระยะสั้นน่าจะยังไม่เห็นผลอะไร เพราะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนในการเปิดกิจการ
ดังนั้นเผยเชียนจึงเลือกที่จะไม่สนใจเรื่องนี้และหันไปจัดการเรื่องอื่น
การเตรียมการสำหรับจุดบริการนี่เฟิงเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว พวกเขาสรุปตำแหน่งเปิดจุดบริการในหลายๆ ที่เรียบร้อย ส่วนใหญ่อยู่ในย่านพักอาศัยต่างๆ
พวกเขาไม่สามารถเปิดให้บริการครอบคลุมทั้งเมืองจิงโจวได้
