่านงานพวกนี้ได้
หลังจากสุ่มอ่านต้นฉบับไปบางส่วน เผยเชียนก็รู้สึกโล่งใจ
ถ้าต้นฉบับทั้งหมดที่พวกเขารับมีมาตรฐานประมาณนี้ เขาคงจะแปลกใจมากถ้าเว็บประสบความสำเร็จขึ้นมาได้!
ไม่เลวเลย ทำดีแบบนี้ต่อไปนะ!
เผยเชียนถอดแฟลชไดร์ฟคืนให้หม่าอี้ฉวินอย่างใจเย็น
“ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรมาก
“ส่วนปัญหาที่คุณบอกมาทั้งสองอย่าง…
“ถึงบรรณาธิการของเราจะยังฝีมือต่ำกว่ามาตรฐานก็ไม่เป็นไร ลดเกณฑ์ลงมาหน่อย เพราะตอนนี้เราพยายามหางานมาลงเว็บให้ได้ตามเป้าอยู่ นักเขียนพวกนี้แค่เขียนงานให้ได้ตามสัญญาเพื่อที่จะได้เงิน เราไม่ต้องไปเข้มงวดกับพวกเขามาก”
หม่าอี้ฉวินลังเล “แต่…บอสตั้งค่าแรงนักเขียนประจำไว้ที่หนึ่งพันหยวน
“เว็บอู๋เซียนจงเหวินให้ค่าแรงนักเขียนประจำแค่ห้าร้อยหยวนเองนะครับ มีเว็บไซต์เล็กๆ เจ้าอื่นที่ให้หนึ่งพันเหมือนกันอยู่ แต่ก็ต้องลงนิยายให้ได้วันละหนึ่งหมื่นคำ
“เรตของเราคือค่าแรงหนึ่งพันหยวนต้องลงนิยายวันละสามพันคำ
“ถ้าเราลดเกณฑ์ลงก็เหมือนให้เงินพวกเขาฟรีๆ เหมือนเอาเงินไปสูญทิ้งทุกเดือนเลยครับ”
เผยเชียนส่ายหน้า “ไม่เป็นไร ถ้าเรามีนักเขียนสักห้าร้อยคนก็แค่ต้องจ่ายเงินเดือนละห้าแสนหยวน ถือว่าไม่ได้เยอะอะไรเลย
“เว็บเราเพิ่งเปิดใหม่ ถ้าเราไม่จ่ายให้นักเขียนประจำแพงหน่อย ใครจะอยากมาเขียนลงเว็บเรา
“อีกอย่างสำหรับมือใหม่แล้ว การลงนิยายให้ได้สามพันคำต่อเดือนไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะ
“ไม่ต้องห่วง รับต้นฉบับเพิ่มไปก่อน
