ารที่เธอรัวมือจดลงสมุดไม่หยุด ทั้งคู่ไม่สามารถอ่านสีหน้าของเธอได้ จึงไม่รู้เลยว่าเธอคิดเห็นยังไง
ถึงอีกฝ่ายจะดูเด็ก แต่พวกเขาก็ไม่คิดดูถูกเธอ เพราะยังไงคนที่บอสเผยจ้างมาก็มักไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปอยู่แล้ว
ถ้าบอสเผยให้การยอมรับขนาดนี้ แสดงว่าเธอน่าจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากๆ หรือไม่ก็มีศักยภาพที่ซ่อนเร้นอยู่ ไม่ว่าจะยังไง พวกเขาก็ไม่ควรไปทำอะไรให้เธอเคืองโกรธ
เยว่จือโจวหยุดพูดเป็นช่วงๆ เพื่อให้หลินหวานได้แสดงความคิดเห็น
ถึงบอสเผยจะไม่ได้แก้แบบร่างเลย แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้อำนวยการผลิตจะมีข้อแนะนำอะไรดีๆ หรือเปล่า
แต่หลินหวานกลับนั่งเงียบแล้วจดบันทึกการประชุมต่อ ไม่ปริปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว
เยว่จือโจวเริ่มกังขาสิ่งที่ตัวเองทำ
ทำไมบอสเผยกับผู้อำนวยการผลิตถึงไม่มีข้อแนะนำอะไรเลยล่ะ
แบบร่างของฉันสมบูรณ์แบบจริงๆ เหรอ
ไม่น่าใช่
หรือว่าฉันจะประเมินความสามารถตัวเองต่ำเกินไปมาตลอด
…
ในที่สุดพวกเขาก็คุยกันเรื่องแบบร่างเสร็จ เยว่จือโจวอธิบายตารางงานของโปรเจ็กต์นี้ต่อพร้อมไล่รายการทรัพยากรงานภาพที่จำเป็นสำหรับเกม เขาตั้งงบไว้ที่ประมาณสองล้านหยวนเพื่อใช้ในการทำทรัพยากรงานภาพต่างๆ
จากนั้นเยว่จือโจวก็หันมองหลินหวาน
ผู้อำนวยการผลิตน่าจะมีข้อคิดเห็นบ้างแหละ
ไม่อย่างนั้นจะมาที่นี่ทำไม
หลินหวานสัมผัสได้ว่าทุกคนมองมาเป็นตาเดียว จึงเริ่มลนลานอยู่ในใจ
ทำยังไงดี ขนาดนั่งฟังพวกเขาคุยกันมาทั้งวันยังไม่เข้าใจอะไรเ
