ที่ฉางหยางเกมส์
เยว่จือโจวแสนอึดอัดใจระหว่างรอคำตอบจากบอสเผยที่ใช้เวลาเนิ่นนาน
ในที่สุดเขาก็ได้รับการตอบกลับจากบอสเผย เยว่จือโจวงงหนักเมื่อได้อ่านข้อความจากอีกฝ่าย
“พี่หวัง มาดูนี่เร็วครับ!”
หวังเสี่ยวปินไม่มีงานอะไรต้องทำ พอได้ยินเยว่จือโจวเรียกก็หยุดอะไรที่ทำอยู่แล้วเดินไปที่โต๊ะเยว่จือโจว
“พี่หวัง บอสเผยส่งแผนโปรเจ็กต์เกมใหม่ให้เราแล้ว บอสเลือก…แบบร่างของผม” เยว่จือโจวชี้ไปที่ไฟล์ชื่อเกมเพลงรบโลหิตเวอร์ชันอัปเกรดบนหน้าจอ
หวังเสี่ยวปินเผยอปากเล็กน้อยด้วยความตกใจ “นายตั้งชื่อนั้นไปเหรอ”
เยว่จือโจวตอบ “ไม่ใช่ครับ…บอสเผยแก้กลับมาให้ ผมตั้งไปว่าเกมเพลงรบโลหิต 2”
จิ๊…!
หวังเสี่ยวปินสูดหายใจลึก
ชื่อเกมฟังดูเหมือนเกมกากๆ ราคาถูก!
ทำไมบอสเผยถึงตั้งชื่อแบบนี้ล่ะ มันช่าง…
ยากเกินจะเข้าใจ!
“บอสเผยแก้อะไรอีกรึเปล่า” หวังเสี่ยวปินถาม
เยว่จือโจวอ้ำอึ้ง “ผมตรวจดูอย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว บอสไม่ได้แก้อะไรเลยแม้แต่คำเดียว มีแก้แค่ชื่อครับ…”
หวังเสี่ยวปิน “…”
ในใจของเขาอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกมากมาย
หวังเสี่ยวปินรู้ดีว่าเหตุผลหลักที่เยว่จือโจวอยากทำภาคต่อเกมเพลงรบโลหิต เป็นเพราะรู้สึกไม่พอใจ
เยว่จือโจวทำระบบผู้ถูกเลือกขึ้นมาและปรับแก้รูปแบบการทำกำไรของเกมเพลงรบโลหิตตามที่บอสเผยบอก เขารู้สึกภูมิใจมากกับผลงานนี้
ตอนนี้เกมเพลงรบโลหิตรักษาฐานผู้เล่นไว้ได้ประมาณหนึ่ง ผู้เล่นเก่าหลายคนกลับมาเล่นเกมอีกครั้