ะไรพลาดเหรอ ทำไมบอสเผยถึงไม่พอใจฉัน
หรืองานเขียนของฉันออกมาแย่ บอสเผยเลยผิดหวัง ไม่น่าใช่ พวกผู้เล่นก็ชอบกันนี่
เผยเชียนยิ้มแล้วพูดต่อ “ผมจะให้คุณรับผิดชอบงานสำคัญ เถิงต๋าจะเปิดเว็บโนเวล ผมรู้ว่าการเขียนเว็บโนเวลคืองานอดิเรกและความฝันของคุณ ผมเลยอยากให้คุณรับผิดชอบดูแลเว็บไซต์นี้”
หม่าอี้ฉวินอึ้งหนักเข้าไปใหญ่ เขางงเป็นไก่ตาแตก
ความสุขเข้ามาหาโดยไม่ทันตั้งตัวจนหม่าอี้ฉวินไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไง!
ตอนแรกนึกว่าจะโดนไล่ออก ทำเอากลัวจนตัวสั่น
แต่ตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนแล้ว เขาไม่ได้โดนไล่ออก แต่โดนย้ายไปที่อื่นต่างหาก
จากวงการเกมสู่วงการเว็บโนเวล!
หม่าอี้ฉวินรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ไม่คิดเลยว่า…จะได้กลับมาทำงานเกี่ยวกับเว็บโนเวลอีก
เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านการเขียน เนื่องจากเติบโตมาในครอบครัวนักวิชาการ ทำให้ได้รับการบ่มเพาะมาอย่างดีและมีพื้นฐานทางภาษาที่แข็งแรง
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย หม่าอี้ฉวินเริ่มลองจับงานเขียนดูและมีฐานแฟนคลับที่ชื่นชอบผลงานของเขาจำนวนหนึ่ง
หม่าอี้ฉวินรักการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อ่าน เขาชอบความรู้สึกที่มีคนชื่นชอบและให้ค่าผลงานของตัวเอง
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังเรียนจบก็สร้างผลกระทบยิ่งใหญ่ให้ชายหนุ่ม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะสร้างฐานผู้อ่านจากศูนย์ได้ สุดท้ายก็มีคนซื้อนิยายของเขาอ่านไม่ถึงร้อยคน ทำเอาต้องอดข้าวจนเกือบตาย
สุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น ต้องทิ้งบัญชีผู้ใช้
