เผยเชียนเปิดเช็กอีเมล อืม มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง รวมแล้วยี่สิบกว่าคน เพราะทุกคนเรียนเอกประวัติศาสตร์ ผู้หญิงเลยมากกว่าผู้ชาย
ประวัติของหลายคนโล่งโจ้ง ไม่ค่อยได้รับรางวัลอะไร จุดแข็งก็ไม่ค่อยมี
ส่วนเรื่องหน้าตา ถ้าพูดรักษาน้ำใจหน่อยก็คงต้องบอกว่าหน้าตาธรรมดา
ถือเป็นเรื่องปกติ เพราะบริษัทส่วนใหญ่ย่อมอยากจ้างสาวๆ สวยๆ อยู่แล้ว ถึงจะไม่ได้มีทักษะอะไรมาก แต่อย่างน้อยก็มองแล้วดีต่อใจ
คนเหล่านี้คือพวกเด็กไม่มีใครเอาประจำเดือนกรกฎาคม จุดเด่นของเด็กกลุ่มนี้มีดังนี้
เกรดแย่ เรียนต่อปริญญาโทไม่ได้
ไม่มีเส้นสาย ไม่มีใครหางานให้ได้
ไม่เคยทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัยหรือทำงานพาร์ตไทม์มาก่อน แถมหางานเองก็หาไม่ได้
รวมๆ แล้วคือคุณสมบัติสมบูรณ์แบบ!
อืม รอบนี้น่าจะได้พวกใช้การไม่ได้มาเยอะเลย
เผยเชียนพอใจมาก หลังจากไล่ดูประวัติของแต่ละคน เขาก็ตัดสินใจรับทุกคนเข้าทำงาน!
ก็เหมือนคำพูดที่ว่า โลกนี้ไม่มีสิ่งไร้ค่า มีแค่สิ่งที่อยู่ผิดที่ผิดทางเท่านั้น
สำหรับเผยเชียนแล้ว คนเหล่านี้เหมาะมากกับคำนิยามที่ว่าพวกเขาแค่อยู่ผิดที่ผิดทาง!
“แต่ก็ต้องคิดว่าจะให้ทำงานอะไรดี”
เผยเชียนเริ่มไตร่ตรองตำแหน่งที่มีในตอนนี้
ส่งไปอยู่แผนกเกมดีไหม
น่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ตอนนี้โครงสร้างในแผนกเกมค่อนข้างลงตัวแล้ว การทำงานก็เป็นไปอย่างราบรื่น
อย่างมากคนพวกนี้ก็น่าจะได้ทำแค่งานยิบย่อยในแผนก ถึงฝีมือจะห่วยแค่ไหนก็ไม่น่าสร้างปัญหาให้กับได้
