รับ”
“สองแสนหยวนครับ” เผยเชียนตอบเสียงนิ่ง “หนึ่งแสนเป็นค่าแรงผม ส่วนอีกหนึ่งแสนเป็นค่าใช้จ่าย ผมอยากถ่ายซีรีส์ตอนสั้นยี่สิบตอน
“แต่บอสหลินต้องเตรียมใจไว้เลยนะครับว่าอาจจะไม่ได้เงินกลับมาสักหยวนเดียว”
หลินฉางคิดคำนวณในใจ “บอสเผยได้ค่าแรงตกตอนละห้าพันหยวนเองนี่ครับ น้อยไป ผมให้เลยตอนละหมื่นหยวน!”
ตอนแรกเขาตั้งใจเอาไว้ว่าจะซื้อปืนกิเลนเพลิงสักสี่แสนหยวน แต่ถ้าเผยเชียนมีไอเดียอื่น หลินฉางก็อยากจะสนับสนุนตามที่อีกฝ่ายต้องการ
หลินฉางมองท่าทีสงบนิ่งของเผยเชียนแล้วเข้าใจขึ้นมา
“สำหรับบอสเผยแล้ว เงินสี่แสนถือเป็นเงินแค่เล็กน้อย
“เขาตั้งใจจะเอาเงินสี่แสนหยวนไปทดลองอะไรสักอย่าง พอเห็นฉันพูดเรื่องเงินขึ้นมา เลยคิดว่าให้ไปจ่ายตรงส่วนนี้แทนจะดีกว่า
“ดีเลย ถือว่าฉันได้ช่วยเขาไปด้วย แถมความสัมพันธ์ของเราก็แน่นแฟ้นขึ้น ไม่เลวทีเดียว”
หลินฉางดีใจมาก เขาคิดว่าบอสเผยไม่ทำกับเขาเหมือนเป็นคนอื่นคนไกล!
ก็เหมือนเพื่อนรักสองคน คนหนึ่งถามอีกคนว่าอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด เจ้าของวันเกิดตอบมาว่า ‘ตอนนี้มีเกมที่อยากได้ ราคาสองร้อยกว่าหยวน ซื้อเกมนั้นเป็นของขวัญให้ก็ได้’ ซึ่งก็ไม่ต่างกับกรณีของเขา
ในมุมมองของหลินฉาง เงินสี่แสนหยวนก็เหมือนของขวัญสำหรับมิตรภาพที่ดี แถมยังเป็นสินน้ำใจตอบแทนที่อีกฝ่ายช่วยดูแลหลินหวานให้ด้วย
เผยเชียนอึ้งไปเล็กน้อย ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปทันที
ระบบไม่เตือนเหรอ
ฉันกำลังจะได้เงินสองแส
