เผยเชียน “…”
ฟังดูไม่ค่อยดีเลยแฮะ
ชายหนุ่ม…ไม่มีทักษะการทำงานอะไรเลย
ถึงเขาจะรู้สึกว่าการเป็นเจ้านายคนเป็นเรื่องง่าย แต่ถ้าต้องลงไปทำงานในตำแหน่งนั้นจริงๆ แล้ว เขาคงรับผิดชอบไม่ไหวแน่
ก็เหมือนกับเผยเชียนลาออกจากตำแหน่งปัจจุบันแล้วไปสมัครงานใหม่ เงินค่าแรงสูงสุดที่เรียกจากระบบได้จะเป็นไปตามตำแหน่งใหม่ที่ได้
แถมเขายังต้องทำงานตามชั่วโมงทำงานปกติเพื่อที่จะได้รับเงินค่าแรง
เช่น ถ้าไปล้างจานในร้านอาหาร เผยเชียนก็น่าจะได้เงินอย่างมากสักสองสามพันหยวนต่อเดือน แลกกับการทำงานแปดชั่วโมงต่อวัน
“ไม่ได้สิ!
“ฉันไม่มีทักษะอะไรเลยถึงได้หวังพึ่งระบบนี่ไง!”
ชัดเจนว่าระบบไม่ได้สนใจเรื่องนี้
เผยเชียนครุ่นคิด เหมือนจะมีช่องโหว่บางอย่าง
งานทั่วไปมีการกำหนดรายละเอียดการทำงานไว้อย่างชัดเจน เช่น พนักงานล้างจาน พนักงานเสิร์ฟ และอื่นๆ อีกทั้งยังมีฐานเงินเดือนตายตัว
แต่ถ้าเป็นงานที่ค่อนข้างซับซ้อนและเป็นนามธรรมล่ะ
อย่าง…นักแสดง
นักแสดงภาพยนตร์กับนักแสดงในโรงละครได้ค่าแรงต่างกันลิบลับ ถึงนักแสดงสองคนจะอยู่ในมาตรฐานเดียวกัน แต่ถ้าโดนจ้างไปถ่ายหนังคนละเรื่อง เงินที่ได้ก็แตกต่างกันมากอยู่ดี
ระบบคำนวณเรื่องนี้ยังไงนะ
หน้าจอระบบปรากฏขึ้น
