วันที่ 30 มิถุนายน วันปิดบัญชี
เผยเชียนยกโค้กซดอึกใหญ่ แม้แต่เครื่องดื่มแห่งความสุขของชาวเสพติดน้ำตาลยังทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นไม่ได้
สามวันที่ผ่านมา ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเป็นที่นิยมยิ่งกว่าที่ชายหนุ่มคิดไว้ แฟนๆ ของเฉินเหล่ยบินมาจากทุกส่วนในประเทศเพื่อมาซื้อเครื่องดื่มแจกทิปให้เขาอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อหมดหวังที่จะทำให้ตัวเองขาดทุน เผยเชียนก็ได้แต่กลับไปเก็บตัวเงียบในอพาร์ตเม้นต์อยู่สองวัน
ช่วงสองวันที่ผ่านมา เผยเชียนจมอยู่กับคำถามหนึ่ง
เขาไปพลาดตรงไหนกัน
เหมือนว่าสิ่งที่เขาสร้างมาจะพังทลายไปในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อทุกครั้ง…
ตั้งแต่ได้ไอ้ระบบแสนโกงนี่มา เขาทำให้ตัวเองขาดทุนได้แค่ครั้งเดียว แถมยังขาดทุนแค่สองหมื่นหยวน
แต่แทนที่จะขาดทุนสักเท่านั้น เขากลับทำกำไรได้สองล้านหยวนแทน
ทุกอย่างตรงกันข้ามกับที่เผยเชียนคิดไว้หมด
ตอนแรกชายหนุ่มคิดว่าถ้ามีระบบนี้ เขาก็จะสามารถทำให้ตัวเองขาดทุนแล้วกลายเป็นคนรวยได้ แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว เงินทุนระบบพุ่งขึ้นไม่หยุด ส่วนความมั่งคั่งส่วนบุคคลยังเท่าเดิม จนถึงตอนนี้เขาไม่เคยมียอดเงินในความมั่งคั่งส่วนบุคคลเกินหนึ่งแสนเลย
“แปลกจริงๆ ตามหลักการแล้ว ฉันไม่ควรจนแบบนี้สิ
“แล้วทำไมฉันถึงจนได้ขนาดนี้…”
เผยเชียนเริ่มตั้งคำถามกับชีวิตของตัวเอง
เขาเดินถูกทางมาโดยตลอด
ตอนต้นสัปดาห์ ชายหนุ่มไม่ได้คิดเลยว่าตัวเองจะทำเงินได้เยอะขนาดนี้
ที่เกมฐานทัพกลางทะเลดังขึ้นมาอีกร
