ูน่าจะลืมติดโฆษณาโปรโมชันร้านตัวเองจึงเดินเข้ามาถามดู
เผยเชียนบอกให้หม่าหยางไปติดป้ายหน้าร้านตัวโตๆ ว่า ‘ไม่มีส่วนลด!’
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเดินเข้ามาถามราคาอีก
สถานการณ์ของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูตอนนี้คือ ‘คนอื่นสนุกกันหมด ส่วนฉันนั่งเหงา’
ซึ่งก็เป็นความตั้งใจของเผยเชียน
หลังจากมั่นใจแล้วว่าเกมในเครือเถิงต๋าน่าจะไม่มีปัญหาอะไรอีก เผยเชียนก็เลือกมาที่ร้านเวลาไม่มีอะไรให้ทำ
ทุกครั้งที่บังเอิญเจอหลี่สือ เผยเชียนจะแสร้งทำเหมือนว่ากำลังสับสนและกังวลใจมาก
ขอแค่ล่อหลี่สือให้จัดโปรโมชันกับร้านต่างๆ ต่อไป ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก็จะไม่มีลูกค้าเข้า ทำให้เขามีโอกาสขาดทุนในรอบบัญชีนี้สูงขึ้น!
…
หลี่สือนั่งจิบเครื่องดื่มไปพร้อมๆ กับแอบสังเกตท่าทีของเผยเชียนอยู่เงียบๆ
ช่วงก่อนหน้านี้เผยเชียนไม่ได้มาที่ร้านบ่อยนัก เขาจึงไม่มีโอกาสได้สังเกตอีกฝ่าย
ตอนนี้หลี่สือจึงจดจ่ออยู่กับการเฝ้ามองเผยเชียน
“ได้เป็นบอสทั้งๆ ที่ยังเด็กอยู่แสดงว่าไม่ใช่คนธรรมดา
“ถึงจะเห็นได้ชัดว่าในใจนึกกังวลอยู่ แต่ก็ยังนิ่งและสุขุม เผยให้เห็นอารมณ์ที่แท้จริงแค่เสี้ยวเดียว สามารถจัดการกับอารมณ์ได้ขนาดนี้ถือว่ายอดเยี่ยมและเหนือชั้นกว่าคนทั่วไป
“ไม่เลวเลย ยิ่งทำให้ฉันอยากลงทุนด้วยไปอีก”
ความคิดของหลี่สือเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลักๆ แล้วการลงทุนสำหรับเขาคือการลงทุนในผู้คน
ไม่ว่าจะบริษัทไหนก็ต้องได้เจอโอกาสการลงทุนหมด
เมื่อมีโอกาสนั้นลอยเข้
