ั้งใจโจมตีตอนที่เรากำลังตกที่นั่งลำบาก และจะไม่ยอมหยุดจนกว่าเราจะเจ๊ง
“อีกอย่างร้านอินเทอร์เน็ต บาร์ คาเฟ่พวกนี้จัดโปรโมชันพร้อมกันหมด เหมือนกำลังร่วมมือกันอยู่…น่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ๆ!”
สายตาของหม่าหยางดูเคียดแค้นเหมือนกำลังมองศัตรูอยู่ “เราควรทำยังไงดีพี่”
จางหยวนคิ้วขมวดเป็นปม เขาคิดอยู่ครู่ใหญ่
“ยากเหมือนกันนะ ดูท่าศัตรูจะเตรียมตัวมาดี!
“หลายร้านเริ่มตัดราคา ร้านอินเทอร์เน็ต บาร์ คาเฟ่จัดโปรโมชันลดราคา แถมยังแจกใบปลิวกันยกใหญ่
“ถ้าเดาไม่ผิด หัวมุมถนนใกล้ๆ ร้านเราคงโดนพวกนั้นคุมหมดเลย
“พอเป็นแบบนี้ พวกลูกค้าที่จะมาร้านเราก็จะเห็นใบปลิวกับโปรโมชันของร้านพวกนั้น
“แถวนี้ก็ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านอยู่แล้ว ถ้าลูกค้าบางส่วนโดนดึงตัวไป เราก็ซวยยิ่งกว่าเก่า”
หม่าหยางถึงบางอ้อ เขาพูดขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว “มิน่าวันนี้ถึงไม่ค่อยมีลูกค้า!”
จางหยวนพูดต่อ “ไม่ใช่แค่นั้นนะ!
“พี่ว่าศัตรูทำการบ้านมาดี ใช้วิธีโจมตีจุดอ่อนเรา!
“ตามแผนของบอสเผย ร้านเราตั้งมาเป็นร้านระดับสูง ราคาก็สูงกว่าชาวบ้านเขาอยู่แล้ว
“พวกนั้นตัดราคาตัวเองให้เราต้องลดราคาลงมาสู้ เราเลยตกที่นั่งลำบาก
“ถ้าเราไม่ลดราคาก็จะเสียเปรียบ เอาเรื่องนี้ไปสู้ไม่ได้
“ตัวอย่างเช่น ราคาตั้งต้นของเราวางไว้สูงกว่าร้านอื่นสี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่บรรยากาศร้านกับการให้บริการของเราดีกว่า ลูกค้าบางส่วนก็พอใจที่จะเพิ่มเงินอีกนิดหน่อยเพื่อให้ได้ร
