่สบอารมณ์
แต่พอเห็นว่าคนที่โทรมาคือหม่าหยางที่ยอมให้เขาลอกการบ้าน เขาก็ยกโทษให้
“มีอะไร ไอ้หม่า”
หม่าหยางรีบอธิบายวิกฤตครั้งใหญ่ที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูกำลังประสบอยู่ให้เผยเชียนฟัง
“คร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละพี่เชียน
“ผมกับจางหยวนวิเคราะห์สถานการณ์ดูแล้วพบว่าไม่ง่ายเลย ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่!
“ทำไงดีพี่”
น้ำเสียงของหม่าหยางฟังดูเป็นกังวลหนัก
เผยเชียนหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง
มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ
ชายหนุ่มเกือบหลุดขำ ตอนนี้เขากำลังเครียดกับเรื่องวันปิดบัญชีที่จะถึงว่าจะทำให้บริษัทขาดทุนได้ไหม
สุดท้ายก็มีคนเอาหมอนมาถวายให้ถึงที่ตอนที่อยากนอน
ตอนนี้ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูสาขาหลักขาดทุนเดือนละประมาณสามแสนหยวน โดยยอดนี้คำนวณจากการที่มียอดขายเครื่องดื่มกับลูกค้าที่มาใช้บริการอินเทอร์เน็ตระดับหนึ่ง
ถึงเฉินเหล่ยจะไม่ได้ทำงานที่ร้านแล้ว แต่ผลกระทบที่เขาสร้างไว้ยังคงอยู่ แฟนๆ ของเขาบางส่วนยังมาสังสรรค์ที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูอยู่บ้าง ทำให้ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูขาดทุนน้อยลงกว่าตอนแรกๆ
ตอนนี้ร้านรวงบริเวณนั้นพากันกดราคาแย่งลูกค้าไปจากร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู หมายความว่ารายได้ของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูก็จะน้อยลงไปอีกในช่วงก่อนจะถึงวันปิดบัญชี!
ถ้าร้านพวกนี้ยังกดราคาอยู่อย่างนี้ก็หมายความว่าในรอบปิดบัญชีหน้า รายได้ของร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูจะร่วงกราว แบบนั้นก็…
เยี่ยมไปเลยนี่!
เหลืออีกหนึ่งสัปดาห์จ
