ใจชอบ
ถึงไข่ผัดมะเขือเทศจะอร่อยแค่ไหนก็ขายแพงๆ ไม่ได้ เว้นแต่เชฟจะโกงค่าวัตถุดิบ
แต่ตอนนี้เผยเชียนไม่มีเชฟแบบนั้น
การเปิดภัตตาคารระดับสูงจะช่วยแก้ปัญหานี้ได้
หาทำเลร้างผู้คนเปิดภัตตาคาร จากนั้นก็เลือกแต่วัตถุดิบคุณภาพสูง ทีนี้ก็ตั้งราคาสูงได้ตามที่ใจอยาก
ถึงพนักงานของเขาจะได้รับส่วนลด แต่ถ้าใช้วัตถุดิบแพงมากพอก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร
พวกเขาจะไปกินเลี้ยงที่ร้านก่อนวันปิดบัญชีแต่ละรอบ นอกเหนือจากนั้นเขาก็แค่ต้องประคองธุรกิจให้ขาดทุนไปเรื่อยๆ ถือเป็นไอเดียที่ดีเลยทีเดียว
เมื่อคิดได้อย่างนั้น เผยเชียนก็พอจะรู้คร่าวๆ ว่าต้องทำอะไรบ้าง
ในรอบปิดบัญชีหน้า เกมต่างๆ น่าจะทำกำไรให้ได้เหมือนอย่างเคย แต่เผยเชียนก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะเอาเงินไปผลาญยังไงดี เขาสามารถเอาเงินทั้งหมดไปทุ่มเปิดภัตตาคารระดับสูงได้ เท่าที่คิดดูมันน่าจะต้องใช้เงินเยอะกว่าเปิดร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูทั้งสามสาขาเสียอีก
แน่นอนว่าพวกมีเงินน่าจะชอบภัตตาคารระดับสูงแบบนี้ ยังไงก็น่าจะมีลูกค้าเข้าร้านบ้าง
แต่จิงโจวเป็นเมืองระดับสอง มีคนรวยอยู่ไม่มากนัก ภัตตาคารน่าจะขาดทุน โอกาสในการทำเงินมีน้อยมาก
เผยเชียนคิดอยู่นาน จากนั้นก็เหลือบมองไปทางหลินหวานที่นั่งห่างออกไปสองโต๊ะ
หลินหวานคิดว่าเผยเชียนยังไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอคือใคร แต่เผยเชียนรู้เรื่องทั้งหมดแล้วและหาทางจัดการเธอเอาไว้แล้วด้วย
แน่นอนว่าชายหนุ่มจะทำอะไรกระโตกกระตากไปไม่ได
