ถ้าใครเลือกลงทุนถูกจุด คนคนนั้นย่อมสร้างธุรกิจยักษ์ใหญ่ขึ้นมาได้ แต่ก็มีโอกาสสูงที่จะโดนกลบฝังมิดในสงครามเม็ดเงิน สุดท้ายคนส่วนใหญ่ก็ต้องหนีหายไปเงียบๆ
เพราะคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ตาบอด ถ้ามีคนหนึ่งเห็นโอกาสลงทุน คนอื่นๆ ก็ย่อมต้องเห็นด้วยเช่นกัน
ในยุคอินเทอร์เน็ต อำนาจทางการเงินเป็นตัวกำหนดว่าจะสามารถคว้าโอกาสลงทุนมาเป็นของตัวเองได้หรือเปล่า
บริษัทหลายแห่งต้องสูญเงินหลักร้อยล้าน เผยเชียนถามตัวเองว่าพร้อมสูญเงินแบบนั้นหรือเปล่า คำตอบที่มีในใจคือพร้อม แต่ปัญหาใหญ่คือเถิงต๋าไม่มีเงินมากขนาดนั้น
ไม่ว่าจะยังไง สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาต้องผลาญเงินให้ได้!
เผยเชียนรู้จักกรณีศึกษาหลายกรณีที่บริษัทสูญเงินอย่างต่อเนื่อง
เช่น จักรยาน ofo
บริการเรียกรถโดยสาร ตีตี ชูสิง
แอปส่งอาหารเหม่ยถวน
แพนด้าทีวี
JD โลจิสติกส์…
ธุรกิจเหล่านี้เป็นตัวอย่างชั้นยอดในการขาดทุนเลยไม่ใช่เหรอ
เผยเชียนคิดว่าขอแค่เขาเลือกทำตามกรณีศึกษาที่ไล่มาสักกรณี ก็น่าจะทำให้ขาดทุนได้อย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็เอาเงินทุนระบบมาอุดรูรั่วนี้ ถ้าทำได้ก็คงยอดเยี่ยมสุดๆ ไปเลย
เขาไม่ได้ทำตามแผนนี้ในตอนแรกเพราะต้องหาเงินให้พอก้าวเข้าไปในอุตสาหกรรมที่กล่าวมาก่อน ตอนนั้นแม้แต่เงินเริ่มทำโปรเจ็กต์ที่ว่ามายังไม่มีเลย เรื่องเงินที่จะใช้ดำเนินการยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แต่ช่วงที่ผ่านมา เผยเชียนตระหนักว่าตนเองเริ่มขยับเข้าไปใกล้เป้าหมายขาดทุนหลักสิบล้านทีละนิดแล
