าสผมจะต้องตอบแทนความมีเมตตาของบอสเผยให้ได้!” เฉินเหล่ยพูดขณะจับสองมือของเผยเชียนเอาไว้ ความซาบซึ้งใจที่เขามีนั้นมากล้นเกินจะบรรยายได้
“ไม่ต้องหรอก” แววตาของเผยเชียนเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ ชัดเจนมากว่าคำที่พูดไปนั้นกลั่นออกมาจากเบื้องลึกของหัวใจ
…
ที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู หม่าหยางยังคงห่อเหี่ยวใจ
เผยเชียนเดินไปหาหม่าหยาง “ไอ้หม่า แกควรจะดีใจสิที่เฉินเหล่ยได้ทำตามฝัน เลิกเศร้าได้แล้ว
“อีกอย่างความพยายามครั้งนี้ของแกก็ไม่ได้สูญเปล่า!”
ความเศร้าเลือนหายไปจากใบหน้าใหญ่ยาวของหม่าหยางเล็กน้อย “ความพยายามของผม…ไม่ได้สูญเปล่าเหรอครับ”
เผยเชียนพยักหน้ารัว “ใช่ ไม่ได้สูญเปล่าเลย! แกสร้างแรงบันดาลใจครั้งใหญ่ให้ฉัน!”
หม่าหยางสังเกตสีหน้าของเผยเชียนแล้วคิดว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดโกหก เขาลืมความเศร้าไปชั่วคราวก่อนตั้งใจฟัง
“ไอ้หม่า แกไม่รู้หรอกว่าไอเดียครั้งนี้ของแกมันดีขนาดไหน!
“เสียดายที่เวลาไม่เหมาะ
“ผู้ชมให้ของขวัญนักร้อง…ทำแบบนี้น่าจะรุ่งแน่ๆ แต่เวทีร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเล็กเกินกว่าที่จะต่อยอดไอเดียนี้!
“การจำกัดไอเดียนี้ไว้แค่ในร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูถือเป็นการเสียของและจำกัดความคิดของแก แกเข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่า”
หม่าหยางดูงงไปหมด “แล้วยังไงเหรอครับ”
เผยเชียนตบบ่าหม่าหยาง “ไอเดียดีๆ แบบนี้ควรจะเอาไปใช้บนแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีม! อีกประมาณสามถึงหกเดือน แกจะได้เป็น CEO ของแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมโมหยู!
“ดังนั้
