ม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยตอนที่ยังเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน เพราะคิดว่าไม่มีประโยชน์
แค่ดูยอดสถิติต่างๆ ของเกมก็พอแล้ว ไม่เห็นจะต้องแฝงตัวเข้าไปฟังความคิดเห็นเลย
แต่เยว่จือโจวไม่ได้คิดแบบนั้น
เขาคิดมาตลอดว่าหัวหน้าฝ่ายวางแผนต้องลองเล่นเกมของตัวเอง แฝงตัวเข้าไปในหมู่ผู้เล่น ดูว่าแต่ละคนคิดเห็นยังไง
ถ้าหัวหน้าฝ่ายวางแผนไม่ชอบเกมของตัวเอง ใครหน้าไหนจะมาชอบ
หลังจากเล่นไปได้สักพักก็มีคนชวนเยว่จือโจวเข้ากิลด์ จากนั้นก็ชวนเข้าห้องแชต
พอเข้าห้องแชตไป เขาก็เจอข้อความเด้งเข้ามารัวๆ
“รีบไปหาคนจากแชแนลโลกเร็ว!”
“วันนี้ต้องเลเวลยี่สิบให้ได้ กิลด์เราต้องพร้อมรบให้เร็วที่สุด!”
“นายมีเพื่อนที่เลิกเล่นเกมไปแล้วมั้ย บอกให้รีบกลับมาเล่นเร็ว”
“เดี๋ยวฉันไปถามดูในกลุ่มเก่า จะพยายามหามาให้ได้สักสิบคน พวกนั้นเป็นผู้เล่นเก่าหมดเลย!”
เยว่จือโจวเผลอละสายตาไปแป๊บเดียว ข้อความก็พุ่งทะลุร้อย เขาไม่มีเวลาไปตามไล่อ่านให้ครบทุกข้อความ
ที่ทำให้เยว่จือโจวแปลกใจกว่าเดิมคือ คนกลุ่มนี้คิดจะดึงเพื่อนๆ ที่เลิกเล่นเกมไปนานแล้วให้กลับมาเล่น
เยว่จือโจวไม่เคยเห็นผู้เล่นไฟแรงขนาดนี้มาก่อนเลย ถึงจะเข้ามาทำงานในฉางหยางเกมส์ช่วงเกมเพลงรบโลหิตกำลังมีกระแส แต่เขาก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน!
เขาเปิดดูกระทู้ต่างๆ ในเว็บบอร์ด
ตอนหัวหน้าหลิวเปิดขายอาวุธราคาแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน มีแต่กระทู้ด่าเต็มไปหมด ผู้เล่นถล่มคอมเมนต์ตรงกระทู้ประกาศจากทางเก
