ม่เข้าใจโลกนี้อีกต่อไป
ก่อนหน้านี้เขากับหวงซื่อปั๋วทำงานที่ฉางหยางเกมส์มาก่อน เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ที่ทนลำบากมาด้วยก่อน
เผลอแวบเดียว หวงซื่อปั๋วก็หนีมาทำงานที่เถิงต๋าแล้วไต่เต้าขึ้นไปในสายงานอย่างรวดเร็ว จากพนักงานฝ่ายวางแผนกลายเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน
ต่อมาหม่าอี้ฉวินได้ทำงานที่ฉางหยางเกมส์ร่วมกับเยว่จือโจว ทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมทุกข์กันมาเหมือนกัน
เผลอแวบเดียวบอสเผยก็เข้าซื้อฉางหยางเกมส์ เยว่จือโจวไต่เต้าขึ้นมาเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนไปอีกคน!
มีแค่หม่าอี้ฉวินที่ยังต้องเรียนรู้แนวทางการออกแบบจากบอสเผยอยู่ทุกวัน จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าภูมิใจให้อวดอ้างได้เลย
หม่าอี้ฉวินนึกสงสัยในตัวเองขึ้นมาสุดๆ
ทำไมล่ะ สองครั้งติดแล้วนะที่พนักงานฝ่ายวางแผนได้ขึ้นเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน
หรือว่าเพราะ… ฉันเป็นตัวนำโชคให้คนอื่น
เพื่อนร่วมทุกข์ที่ลำบากด้วยกันมาได้เป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนหมดเลย
แล้วทำไมตัวนำโชคให้คนอื่นอย่างฉันไม่โชคดีเหมือนใครเขาบ้าง
พอเห็นหม่าอี้ฉวินไม่ตอบกลับมาพักใหญ่ เยว่จือโจวก็พิมพ์กลับไป “พี่หม่า ตอนนี้ผมกดดันมาก ผมไม่เคยเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนมาก่อน พี่บอกบอสเผยให้หาคนมาทำแทนผมที”
หม่าอี้ฉวินอิจฉาหนักมาก
ไอ้เวร จริงๆ แล้วกำลังมีความสุขใช่ไหมล่ะ จะมากไปแล้วนะ!
บอสเผยให้แกขึ้นมาเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน แต่แกไม่อยากเป็นเนี่ยนะ นี่ตั้งใจจะกวนประสาทฉันเหรอ
“บาย” หม่าอี้ฉวินรีบปิดหน้าแชต
เยว่จือโจวรีบต
