“ทุกคนอยู่กันครบใช่ไหมครับ มาประชุมกัน”
เผยเชียนเดินตรงไปที่ห้องประชุม
ทุกคนรีบลุกตามหวังเสี่ยวปินไปที่ห้องประชุม
พวกเขาทยอยนั่งลง แต่ละคนสีหน้าจริงจังมาก
เยว่จือโจวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตันใจ
ดูบรรยากาศนี่สิ!
ตอนประชุมกับหัวหน้าหลิว ทุกคนดูเหมือนจะตั้งใจฟัง แต่จริงๆ แล้วไม่มีใครสนใจเนื้อหาการประชุมเลย
เหล่าพนักงานแค่อยากจะเอาชีวิตรอดให้ผ่านไปวันๆ ทำงานตามที่ได้รับมอบหมายมาแค่นั้น ไม่สนอะไรอีก
เพราะทุกคนรู้ดีว่าในเมื่อสภาพมันเป็นแบบนี้ ตั้งใจทำงานหนักไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
น่าทึ่งจริงๆ ที่แค่บอสเผยเข้ามาเป็นบอสคนใหม่ ทุกคนก็ให้การยอมรับและให้ความเคารพโดยที่ไม่ต้องพูดอะไร
เผยเชียนปรับท่านั่งอยู่นานเพราะรู้สึกว่าจะนั่งท่าไหนก็ไม่สบายก้นเอาเสียเลย
บอกได้คำเดียวว่าฉางหยางเกมส์ขึ้งกมาก ทุกๆ อย่างตั้งแต่เก้าอี้ประจำโต๊ะทำงานไปจนถึงเก้าอี้ในห้องประชุมล้วนเป็นของราคาถูกสุดๆ ไม่ว่าใครมานั่งก็ไม่มีทางรู้สึกสบายก้น
“ฉันตัดราคาตู้รุ่ยเจี๋ยไปได้สี่แสนหยวน เอาเงินส่วนนี้ไปขึ้นเงินเดือนพนักงานกับเปลี่ยนโต๊ะเก้าอี้ในออฟฟิศนี้ดีกว่า
“พอมีทุนเพิ่มค่อยมาปรับปรุงทุกอย่างที่นี่ ถือเป็นวิธีที่ดีในการผลาญเงินก่อนวันปิดบัญชี”
เก้าอี้ที่นั่งไม่สบายก้นทำให้เผยเชียนรู้สึกอยากรีบสั่งงานให้เสร็จๆ แล้วกลับออกไป
เผยเชียนก้มมองนาฬิกาโรเล็กซ์ ทำทีเหมือนว่ามีเวลาไม่มาก
จริงๆ แล้ววันนี้
