้ เพราะเผยเชียนคิดว่ามันไม่เกี่ยวกับพวกเขาจึงไม่ได้บอกอะไรไป
ข่าวนี้ทำเอาเขาตกใจสุดๆ
“หรือบอสเผยจะเห็นว่าหวงซื่อปั๋วกับฉันมีความสามารถ เลยคิดว่าพนักงานของฉางหยางเกมส์จะเก่งเหมือนกันก็เลยเข้าซื้อกิจการมาเลย
“…คิดบ้าอะไรเนี่ย ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก”
หม่าอี้ฉวินเพิ่งจะออกจากฉางหยางเกมส์มาได้ไม่นาน เขารู้ดีว่าบริษัทนั้นห่วยแค่ไหน
ถ้าจะให้บรรยาย ก็บอกได้คำเดียวว่าห่วยบรม!
ทำไมบอสเผยถึงเข้าซื้อบริษัทที่กำลังจะเจ๊งกันนะ
เยว่จือโจวมองนาฬิกาแล้วพบว่าใกล้ถึงเวลาเริ่มงานแล้วจึงรีบพิมพ์บอกอีกฝ่าย “พี่หม่า ไว้ค่อยคุยกันนะครับ เดี๋ยวบอสเผยน่าจะมาแล้ว”
พอเก็บโทรศัพท์ไป เยว่จือโจวก็ทำเป็นจดจ่อกับงานบนคอมพิวเตอร์ตรงหน้า
ไม่นานเขาก็รู้สึกได้ว่าจู่ๆ บรรยากาศในโซนทำงานก็ตึงเครียดขึ้น
เขาเหลือบมองแล้วเห็นว่าบอสเผยมาถึงแล้ว!
แม้จะเคยเห็นบอสมาก่อน แต่เขาก็รู้สึกกดดันจากออร่าความมั่นใจของอีกฝ่าย
ถึงบอสเผยจะยังเด็ก แต่ก็มีออร่าพิเศษไม่เหมือนใครในทุกการเคลื่อนไหวที่อธิบายไม่ได้
จะอธิบายออร่านี้ยังไงดี…
ออร่าความรวยล้นมือเหรอ
ความมั่นใจ
ความมีเมตตา
หรือความเป็นปัจเจกบุคคล
จะคำไหนก็ดูเหมาะหมดเลย
ว่าง่ายๆ คือออร่านี้ทำให้บอสเผยไม่เหมือนพวกไร้อารยธรรม เป็นขั้วตรงข้ามของบอสตู้
พอนึกถึงเกมฮิตที่บอสเผยสร้าง ก็รู้สึกเหมือนบอสกำลังเปล่งแสง ไม่สามารถมองตรงๆ ได้
“ผู้นำจริงๆ ต้องเป็นแบบนี้สินะ บอสตู้ก็เป็นแค่พวกเศรษฐี
