นเป็นเหมือนหม่าอี้ฉวิน เผยเชียนคงเครียดน้อยลง
“มีอะไรเหรอ” เผยเชียนนั่งลงตรงโต๊ะทำงานก่อนจะผายมือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เชิญให้หม่าอี้ฉวินนั่งลงตาม
หม่าอี้ฉวินดูกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย หลังจากอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้น “บอสเผยครับ คือผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้เขามีปัญหานิดหน่อย…”
เผยเชียนยิ้ม “คุณหมายถึงตัวเองเหรอ ไม่เป็นไร ถ้าเจอปัญหาอะไรก็บอกผมได้เลยตรงๆ เดี๋ยวผมให้คุณหยุดงานสามวันแบบจ่ายค่าจ้างให้ไปจัดการปัญหาก่อน เสร็จแล้วค่อยกลับมาทำงาน”
หม่าอี้ฉวินรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ บอสเผยเข้าใจผิดแล้ว ผมหมายถึงเพื่อนผมจริงๆ
“ผมกับหวงซื่อปั๋วทำงานที่ฉางหยางเกมส์มาก่อน บอสน่าจะรู้เรื่องนี้
“พอหวงซื่อปั๋วลาออกก็ขาดพนักงานฝ่ายวางแผน ทางบริษัทเลยจ้างคนมาแทนที่
“พนักงานคนที่ว่าเพิ่งจะโดนเลิกจ้าง เขาเลยมาถามผมว่าพอจะแนะนำงานให้ได้มั้ย…”
หืม
เผยเชียนสนใจที่หม่าอี้ฉวินบอกว่า ‘โดนเลิกจ้าง’
ปกติแล้วคำนี้หมายความถึงโดนไล่ออก ไม่ได้ลาออกมาเอง
พนักงานคนนั้นไม่ได้ลาออก แต่โดนฉางหยางเกมส์ไล่ออกเหรอ
เผยเชียนนับนิ้ว
หวงซื่อปั๋วเข้าทำงานที่เถิงต๋าเดือนพฤศจิกายนปีก่อน เพิ่งจะผ่านมาได้แค่ครึ่งปี
ถ้าคนคนนี้มาแทนหวงซื่อปั๋วก็น่าจะเข้ามาเป็นฝ่ายวางแผนที่ฉางหยางเกมส์เดือนพฤศจิกายน
ทำงานได้ครึ่งปี…ก็โดนไล่ออกเลยเหรอ
เจ้าคนนี้ดูจะเข้าท่า!
เผยเชียนต้องจ้างคนเก่งๆ แบบนี้!
แต่พอคิดดูดีๆ ก็ตระหนักว่
