วันที่ 20 เมษายน
หลังเลิกงาน หม่าอี้ฉวินแอบไปที่ร้านคาเฟ่เล็กๆ ข้างออฟฟิศเพื่อให้สัมภาษณ์กับหูเยว่
หูเยว่หยิบสมุดจดที่เตรียมไว้ออกมา
ทั้งคู่ตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าจะไม่มีการอัดคลิปหรือเปิดเผยชื่อและตัวตนของหม่าอี้ฉวิน
ถึงเป็นการจะลดทอนความน่าเชื่อถือของบทสัมภาษณ์ แต่แค่ได้สัมภาษณ์พนักงานของเถิงต๋าและได้รู้ส่วนยอดภูเขาน้ำแข็งของบริษัทเกมหน้าใหม่บริษัทนี้ หูเยว่ก็พอใจมากแล้ว
หูเยว่รู้สึกประหม่าเล็กน้อย
หลังจากสงบใจลงได้ เธอก็ทวนคำถามสำคัญในหัวที่เค้นสมองคิดมาอย่างหนักเมื่อคืน
ทั้งสองตกลงรวมกันว่า หนึ่ง จะไม่เปิดเผยชื่อและตัวตนของเจ้าของบริษัท สอง ห้ามหูเยว่ถามเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการของพนักงาน
ดังนั้นหูเยว่จึงเตรียมคำถามที่เลี่ยงประเด็นดังกล่าวมาแทน
“ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันเป็นนักข่าวมืออาชีพ ไว้ใจความเป็นมืออาชีพของฉันได้ค่ะ
“นักข่าวที่ดีจะต้องทำให้บทสนทนาเป็นไปอย่างลื่นไหล รู้สึกเป็นธรรมชาติ ไม่ทำให้ผู้สัมภาษณ์รู้สึกติดขัดตรงไหน คุณแค่ให้ความร่วมมือกับฉันก็พอค่ะ”
หูเยว่ดูมั่นใจเต็มเปี่ยม
หม่าอี้ฉวินพยักหน้า
“เริ่มกันเลยนะคะ
“ก่อนอื่นอยากถามคุณว่าร่วมงานกับเถิงต๋ามานานแค่ไหน รับผิดชอบงานอะไรบ้าง
“ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะไม่เอาตำแหน่งจริงๆ ไปลงในบทสัมภาษณ์แน่นอน แค่อยากทำความเข้าใจคร่าวๆ ว่าคุณรับผิดชอบส่วนไหนในบริษัท จะได้ถามคำถามเกี่ยวกับงานที่ทำได้ง่ายขึ้น”
หูเยว่หยิบสมุดขึ้นมาเตรียม
