“ไม่ต้องพูดเรื่องบอสหรือเรื่องสวัสดิการก็ได้ค่ะ ตอบอ้อมๆ แทนก็ได้! ไม่ต้องห่วงนะคะ การสัมภาษณ์นี้จะเก็บเป็นความลับ ฉันจะจดทุกอย่างเอง ไม่ใช้เครื่องบันทึกเสียงหรืออัดคลิปค่ะ”
หูเยว่ดูจะเตรียมตัวมาดีมาก เธอหยิบสมุดจดออกมาพร้อมเปิดให้ดูว่าในกระเป๋าทุกช่องไม่มีเครื่องบันทึกเสียง
หม่าอี้ฉวินผงะไปเล็กน้อย “เตรียมตัวมาพร้อมเกินไปรึเปล่าครับเนี่ย เถิงต๋าเป็นแค่บริษัทเกมธรรมดา ทำไมต้องมาขอสัมภาษณ์ด้วยครับ”
“ไม่ใช่เลยค่ะ!” หูเยว่ตอบอย่างจริงจัง “การสัมภาษณ์ครั้งนี้ก็เพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมเกมในประเทศให้รุ่งเรือง!”
หม่าอี้ฉวินไม่ค่อยเข้าใจ “เอ่อ หมายความว่ายังไงเหรอครับ”
ดวงตาของหูเยว่ฉายแสงวาบ “ถ้าเป็นแค่การสัมภาษณ์ธรรมดา ฉันคงเลิกตื๊อไปนานแล้วค่ะ
“แต่บริษัทเถิงต๋าแตกต่างจากที่อื่น!
“ที่ฉันอยากสัมภาษณ์เถิงต๋าไม่ได้เป็นเพราะเรื่องค่าจ้างที่ให้พนักงาน แต่เพราะอยากจะพิสูจน์ให้อุตสาหกรรมเกมได้เห็นว่ามีบริษัทเกมที่มีจิตสำนึกดีแบบนี้อยู่จริงๆ!
“ที่ผ่านมา เหล่าผู้เล่นมองอุตสาหกรรมเกมในประเทศว่าเป็นวงการที่โหดร้าย คอยคิดแต่จะหาเงินจากการตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูงๆ ขาดการใช้ความคิดสร้างสรรค์ และอื่นๆ ในฐานะสื่อวงการเกม ฉันรู้สึกหดหู่และรังเกียจสภาพวงการเกมที่เป็นอยู่มาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย!
“แต่พอบริษัทเถิงต๋าผุดขึ้นมา ฉันก็ได้พบบริษัทเกมอีกแบบ เป็นบริษัทเกมที่ใส่ใจเรื่องคุณภาพของเกม มีความคิดสร้างสรรค์ที่
