ข้าสู่ช่วงต่อไปของเกม
ถ้าไม่ใช่เพราะสไตล์ภาพที่โดดเด่นและฉากต่างๆ ในห้องที่ทำออกมาได้อย่างดีเยี่ยม อาจารย์เฉียวคงจะเลิกเล่นไปตั้งแต่ช่วงแรกแล้ว
สิ่งหนึ่งที่น่าหงุดหงิดมากคือเสียงพากย์
ตอนแรกเฉียวเหลียงคิดว่าจะมีเสียงพากย์แค่ช่วงปูภูมิหลังของเกม แต่พอเล่นต่อไปก็พบว่าเสียงพากย์เป็นผีตามติด คอยส่งสัญญาณบอกการมีอยู่ของมันอยู่ตลอด
กวนประสาทตลอด ไม่หุบปากเลยโว้ย!
ทุกครั้งที่เข้าไปในห้องแล้วต้องเลือกตัวเลือก เสียงพากย์ก็จะให้คำแนะนำด้วยน้ำเสียงยั่วยุกวนบาทา
เช่น ตอนที่ต้องเลือกระหว่างตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูงกับตั้งเพดานค่าใช้จ่ายต่ำ เสียงพากย์ก็จะพยายามอย่างเต็มที่ในการล่อลวงให้ผู้เล่นเลือกตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูง
ที่แย่ที่สุดคือเสียงพากย์น่าจะเป็นผู้จัดการฝึกหัดมืออาชีพเพราะด่าเก่งเหลือเกิน!
ถ้าไม่เลือกตามที่เสียงพากย์แนะนำก็จะโดนด่า
ถ้าเลือกทำตามแล้วพลาดก็โดนด่าเหมือนเดิม
สรุปคือเสียงพากย์ทำหน้าที่ยัดเยียดความคิดผิดๆ ให้ จากนั้นก็โจมตีทำลายความมั่นใจของผู้เล่น คำพูดคำจาแต่ละอย่างร้ายกาจเสียจนอยากจะวิ่งไปกระทืบ
มีหลายครั้งที่เฉียวเหลียงหงุดหงิดมากเสียจนอยากมุดจอไปลากตัวไอ้เสียงพากย์เวรนี่ออกมาอัดให้น่วม
เฉียวเหลียงงงมากว่าจะมีเสียงพากย์ไปทำไม
มีไว้กวนประสาทผู้เล่นเหรอ ไม่เห็นจะเข้าท่าเลย!
สับสนปนหงุดหงิด สองอย่างนี้คือความประทับใจแรกหลังจากได้ลองเล่นเกม
แต่พอเล่นไปเรื่อยๆ อาจารย์เฉียวก็รู้ต่
