เปาซวี่มองไปทางห้องทำงานของบอสเผย “บอสเผยอยู่มั้ยครับ”
“ไม่ครับ ไม่ได้เข้าออฟฟิศมาสองวันแล้ว” ลู่หมิงเหลียงตอบ
ลู่หมิงเหลียงอัดเสียงพากย์สำหรับเกมเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เขาเริ่มอัดเสียงวันที่ 25 ทำงานอย่างต่อเนื่องจนเสร็จวันที่ 1 ถึงจะไม่ได้เร็วเท่าไหร่แต่ก็ทำงานเสร็จทันเวลา
เพราะอย่างไรลู่หมิงเหลียงก็ไม่ใช่นักพากย์มืออาชีพ ถึงจะมีครูสอนพากย์เสียงอยู่ด้วย แต่เขาก็ต้องอัดเสียงประโยคเดิมซ้ำๆ อยู่หลายครั้งกว่าจะพอใจกับผลงาน
พออัดเสียงเสร็จ เขาก็สามารถทุ่มพลังให้กับกระบวนการสร้างเกมได้เต็มที่
“พี่เปา ผมส่งแบบร่างเกมใหม่ไปให้ ช่วยเช็กดูได้ไหมครับว่าต้องแก้อะไรบ้าง”
ลู่หมิงเหลียงเคารพเปาซวี่มาก
เพราะเปาซวี่เป็นคนเสนอไอเดียหลายอย่างในการสร้างเกมฐานทัพกลางทะเล ถ้าเป็นเรื่องวิเคราะห์จุดประสงค์ของบอสเผย ไม่มีใครสู้เปาซวี่ได้!
เปาซวี่เปิดแบบร่างดู
“บอสเผยตัดสินใจไปหมดแล้ว ผมไม่ควรตรวจอะไรเพิ่มอีก ถึงตรวจดูก็อาจจะไม่เข้าใจ”
การปรับแต่งแบบร่างมั่วๆ เป็นเรื่องต้องห้ามในอุตสาหกรรมเกม
ทุกคนมีความคิดเป็นของตัวเอง บ่อยครั้งที่พบว่าไม่มีอะไรถูกหรือผิดเสียทีเดียว กุญแจสำคัญในการสร้างเกมที่ดีคือทำตามที่คนคนหนึ่งตัดสินใจเพื่อที่งานจะได้ไม่สะเปะสะปะ
เปาซวี่คิดว่าถ้าบอสเผยลงมาคุมโปรเจ็กต์เองก็ไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด
สิ่งที่เขาควรทำคือดูและเรียนรู้ ไม่มีทางที่เขาจะไปติติงอะไรได้
และนี่ก็เป็นไปตามที่เผยเชียนวางแผ
