ยวลู่ “คุณ…เป็นคนอัดไฟล์นี้เหรอ เสียงไม่เห็นเหมือนคุณเลย!”
ลู่หมิงเหลียงพยักหน้า “ใช่ครับ ผมดัดเสียงตัวเองตอนพากย์ พยายามเลียนแบบเสียงคนโรคจิต…
“อย่าเข้าใจผิดนะครับบอสเผย ช่วงนี้ผมดูหนังแนวอาชญากรรมฝั่งตะวันตกมาบ้าง แต่นิสัยผมยังเหมือนเดิม! จิตยังปกติดี!
“บอสเผยครับ ช่วยเลือกอันอื่นเถอะครับ….”
เผยเชียนมองเสี่ยวลู่ตาเป็นประกาย
เยี่ยม! นี่มันเพชรในตม!
“ไม่ ผมอยากได้เสียงคุณ! ผมอยากได้เสียงแหบๆ โรคจิตๆ แบบนี้ นอกจากคุณแล้วก็ไม่มีคนอื่นทำได้!”
เผยเชียนยืนกราน “ผมจ่ายค่าพากย์เสียงให้คุณเต็มที่ ฝากจัดการเรื่องนี้ด้วย”
“แต่บอสเผยครับ เราไม่มีอุปกรณ์สำหรับอัดเสียง…” เสี่ยวลู่กังวลใจมากขึ้นเรื่อยๆ
เผยเชียนโบกมือ “กังวลเรื่องแค่นี้เหรอ ไปเช่าสตูดิโออัดเสียงสิ แค่นี้ก็หมดปัญหาแล้ว ชั่วโมงละเท่าไหร่เอง อย่างมากก็น่าจะแค่สองสามร้อยหยวนใช่มั้ย
“เอาเป็นว่ามากสุดชั่วโมงละไม่เกินสามร้อยแล้วกัน ไปหาเช่าสตูดิโอดีๆ สักสามวัน สามวันเท่ากับเจ็ดสิบสองชั่วโมง ก็สองหมื่นหยวน ตอนอัดไม่ต้องให้คนสอนพากย์เสียงมาช่วยพากย์ ให้ยืนข้างๆ และช่วยแนะนำก็พอ!
“ถ้าสามวันไม่พอก็เช่าเพิ่ม!
“ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป เหนื่อยก็พัก หายเหนื่อยค่อยกลับไปพากย์ต่อ คุณภาพต้องออกมาดี ส่วนคุณก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีด้วยเหมือนกัน
“โอเค เอาตามนี้ ไปให้เลขาซินจัดการที่เหลือ”
เผยเชียนทำหน้าเหมือนจะสื่อว่า ‘ไม่ต้องคุยเรื่องนี้อีกแล้ว’
ลู่หมิงเหลี
