ตอนบ่าย หวงซื่อปั๋วเข้ามาที่บริษัท
ถึงเผยเชียนจะไม่ได้ถามถึงความคืบหน้า แต่หวงซื่อปั๋วก็รู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไร
เขารู้ว่าตัวเองไม่สามารถใช้เงินหนึ่งล้านได้ตามใจชอบ ควรมาปรึกษาบอสเผยก่อนจะดีกว่า หวงซื่อปั๋วไม่อยากทำลายความเชื่อใจที่บอสเผยมีให้ตัวเอง!
หลังจากถามสารทุกข์สุขดิบทุกคนโดยเฉพาะเสี่ยวลู่เสร็จ หวงซื่อปั๋วก็พาเด็กหนุ่มนักศึกษาเข้าไปในห้องรับแขก
“บอสเผยครับ นี่ผู้กำกับที่ผมชวนมาทำงานด้วย เขาเป็นนักศึกษาปีสี่ เรียนด้านการกำกับที่มหาวิทยาลัยฮั่นตง ชื่อจูเสี่ยวเช่อครับ” หวงซื่อปั๋วแนะนำอีกฝ่ายอย่างอบอุ่น
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ บอสเผย!” จูเสี่ยวเช่อมีท่าทางกระตือรือร้นและมั่นใจในตัวเองมาก ไม่ได้ดูตื่นเต้นหรือกังวลอะไรเลย
เผยเชียนดีใจมากพอได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่
ถ้าผู้กำกับที่หามาเป็นพวกมืออาชีพ เขาคงจะต้องหาทางปฏิเสธ
นักศึกษาเนี่ยแหละดี ถึงจะเรียนการกำกับมา แต่ก็ยังห่างชั้นจากพวกมืออาชีพอยู่มาก!
การกำกับเป็นงานซับซ้อน
ผู้กำกับหลายคนต้องพิสูจน์ฝีมือจนอายุปาไปสามสิบสี่สิบกว่าจะดังได้และยังถือว่าเป็นผู้กำกับ ‘เด็ก’ ในวงการ
แค่เด็กปีสี่…จะไปทำอะไรได้
“ผมได้ยินมาว่าพวกคุณจะถ่ายซีรีส์ตอนสั้นกัน คิดไว้รึยังว่าจะถ่ายแนวไหน” เผยเชียนถามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
หวงซื่อปั๋วพยักหน้า “คิดไว้แล้วครับ บอสเผย พวกผมอยากถ่ายบอส!”
เผยเชียนคิดว่าตัวเองหูฝาด
“ผมเหรอ
“ผมมีเรื่องราวอะไรให้
