ล่องสวรรค์ได้ พวกเขาตกตะลึงกับคลื่นพลังนี้เจียงฉางเซิงแค่นเสียงหยัน มือซ้ายยกขึ้นใช้ดัชนีมรรคพิฆาตโลกาจิ้มใส่กลางฝ่ามือข้างขวา พลังอันรุนแรงสายหนึ่งพุ่งออกไป ต่อจากนั้นคลื่นพลังอันน่ากลัวที่ปกคลุมห้วงมิติอยู่ก็สลายไปในพริบตาตบะของเขาในวันนี้ควบคุมพลังอาคมได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ดัชนีมรรคพิฆาตโลกาจึงไม่ทำอันตรายฝ่ามือของตนเอง แต่ปราบอนธการล่องสวรรค์ได้อย่างพอดิบพอดีเท่านั้นเจียงฉางเซิงยังไม่ผละจากไปไหน เขารอจนกระทั่งเตาหลอมสามพันสรรพสิ่งสูบปราณประหลาดทั้งหมดจนเสร็จแล้วจึงลอยลงมายืนบนปากเตาหลอมใหม่อีกครั้ง เขาปล่อยสองมือลงแล้วหันไปมองปฐมาจารย์หมื่นพุทธกับผู้บรรลุแห่งดาวเหนือที่ถูกอาณาเขตของปราณประหลาดกักขังไว้ไกลๆจักรพรรดิเซียนทั้งหลายในแดนเซียนพรหมเห็นร่างของมรรคาจารย์แล้วเช่นกัน มรรคาจารย์ยืนอยู่บนเตาหลอมขนาดยักษ์ หันหลังให้พวกเขา ร่างกายที่ถูกรัศมีเทพบดบังอยู่ค่อนครึ่งนั่นทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยยิ่งนัก“ศัตรูถูกกำจัดแล้วหรือ”“แน่นอนสิ มรรคาจารย์ลงมือเชียวนะ ต้องจัดการได้สบายๆ อยู่แล้ว”“น่าเสียดาย ยังไม่ทันเห็นหน้าค่าตาของศัตรูชัดเลย”“พลังระดับเมื่อครู่ หากเจ้าเห็นชัด ศัตรูคงบุกมาถึงตรงหน้าเจ้าแล้ว”“หากอยากออกไปตะลุยพันมหาโลกาคงจะต้องบรรลุขั้นพรหมก่อนถึงจะทำได้จริงๆ สินะ”จักรพรรดิเซียนทั้งหลายสนทนากัน ฝ่ายปฐมาจารย์หมื่นพุทธกับผู้บรรลุแห่งดาวเหนือยังไม่รู้ว่าศัตรูถูกสังหารไปแล้วแม้อน
