“เข้ามาเลยครับ เชิญนั่งก่อน”
เผยเชียนเชิญจางหยวนนั่งตรงโซฟาตัวข้างๆ อย่างสุภาพ เลขาซินยกชามาเสิร์ฟแล้วออกจากห้องไป
หม่าหยางเองก็ออกจากห้องรับแขกไปเช่นกัน ปล่อยให้เผยเชียนกับจางหยวนคุยกันตามลำพัง
จางหยวนเหลือบดูสิ่งรอบกายด้วยหางตา
ทุกอย่างโคตรหรูเลย!
พอได้เห็นชุดของบอสกับการตกแต่งภายในบริษัท จางหยวนก็ตระหนักว่าเขาไม่สามารถประเมินราคาของทุกชิ้นที่เห็นได้เลย!
รู้สึกแค่ว่าทุกอย่างน่าจะแพงมากๆ!
เผยเชียนยิ้มอย่างเป็นกันเอง “ไม่ต้องเกร็งนะครับ ทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเป็นทางการมากก็ได้ เชิญดื่มชาก่อนครับ”
จางหยวนพยายามเก็บอาการ แต่ท่านั่นอันอยู่ไม่สุขของตัวเองกลับทำลายความพยายามนั้นไป
เผยเชียนครุ่นคิดว่าจะเปิดบทสนทนาอย่างไรดี
หม่าหยางเล่าให้เขาฟังว่าหนุ่มหน้าเหลี่ยมสุดกระฉับกระเฉงพูดติดสำเนียงทางตะวันออกเฉียงเหนือที่นั่งตรงข้ามคนนี้เชี่ยวชาญเรื่องอุปกรณ์ดิจิทัลและฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์มาก
นอกจากนั้นแล้วก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคนคนนี้อีก
เผยเชียนต้องรู้ให้ได้ว่าอีกฝ่ายมีพรสวรรค์อื่นนอกเหนือจากความรู้เรื่องการประกอบคอมพิวเตอร์ซ่อนอยู่หรือเปล่า สมมติว่าถ้าอีกฝ่ายดันเก่งเรื่องการตลาดและรู้วิธีจัดการธุรกิจ เผยเชียนคงไม่มีวันรับเข้ามาทำงานแน่
ก่อนอื่นน่าจะต้องเริ่มด้วยเรื่องการประกอบคอมพิวเตอร์
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป “ถ้าจะประกอบคอมพ์ในฝันสักเครื่องให้สามารถเล่นเกมฟอร์มยักษ์ต่างๆ ในตลาดต
