่องความคืบหน้า หม่าหยางก็ตื่นตัวขึ้นและรายงานอย่างจริงจัง
“ผมเจอเขาในห้องการ์ดจอ เป็นเจ้าของร้านเน็ตเล็กๆ เขาเก่งมากแล้วก็ดังในเว็บไป่ตู้มากๆ!”
“ผมคิดว่าถ้าจะเปิดร้านอินเทอร์เน็ต สิ่งที่จำเป็นที่สุดก็คือคอมพิวเตอร์ใช่มั้ยล่ะ รอบนี้ผมไปซื้อคอมพ์สำเร็จรูปของแบรนด์ดังๆ มาใช้ก็ไม่ได้ใช่รึเปล่า ถ้าอยากแตกต่าง ผมต้องประกอบคอมพ์ขึ้นมาเอง!”
“แต่ผมก็ไม่รู้วิธี ก็เลยพยายามหาคนเก่งๆ มาช่วย เขารู้วิธีประกอบคอมพิวเตอร์ รู้เรื่องฮาร์ดแวร์ดีกว่าผม ผมคิดถูกรึเปล่า”
เผยเชียนพยักหน้ารัว “ใช่ ไม่ผิดเลย! คิดดีแล้ว!”
เผยเชียนนึกกังวลเล็กน้อยในตอนแรก แต่พอได้ยินว่าผู้ช่วยของหม่าหยางเป็นเจ้าของร้านอินเทอร์เน็ตก็โล่งใจขึ้นมา
ก็เหมือนที่มีคนเคยพูดเอาไว้
ถ้ามีงบสามพัน พอเข้าห้องการ์ดจอไปต้องได้เสียเงินมากกว่าที่ตั้งไว้แน่
แต่ถ้าเข้าห้องถู[1]ด้วยงบสามพัน พอกลับออกมาจะมีเงินเหลือพอขนาดเปิดร้านอินเทอร์เน็ตได้เลย
ห้องการ์จอกับห้องถูเป็นแหล่งรวมพลคนชอบประกอบคอมพิวเตอร์ที่ดังที่สุดในเว็บไป่ตู้ แต่ทั้งสองห้องแตกต่างกันมาก
ในห้องการ์ดจอ คนส่วนใหญ่จะโดนเป่าหูให้เสียเงินซื้อของรุ่นดีๆ แพงๆ แต่ในห้องถูจะเน้นไปที่ของถูกคุณภาพดีเพื่อช่วยประหยัดงบ
ถ้าหม่าหยางไปหาคนเก่งๆ จากห้องถูมาได้ เผยเชียนคงจะกังวล
ทำไมน่ะหรือ
เพราะพวกคนเก่งๆ ในห้องถูประหยัดเงินเก่งยังไงล่ะ!
ถ้าพวกเขาประกอบคอมพิวเตอร์ด้วยงบไม่มากแล้วใช้กลยุทธ์แบบกำไร
