ร้างร้านเน็ตร้านนี้ออกมาให้ดีที่สุด!”
“บอกไปหลายครั้งแล้วไง ร้านนี้ไม่ได้เป็นแค่ร้านเน็ต มันคือศูนย์รวมความบันเทิงที่รวมบริการต่างๆ อย่างบริการอินเทอร์เน็ต บริการเกม บริการขายฮาร์ดแวร์ บริการดูหนัง และอย่างอื่นอีกเพียบ!” เผยเชียนแก้ความเข้าใจ
“ได้พี่ เข้าใจแล้ว ร้านอินเทอร์เน็ตศูนย์รวมความบันเทิงขนาดใหญ่!” หม่าหยางดื่มชาจนหมด “งั้นผมไปทำงานต่อแล้วนะ!”
อืม ไปได้สวย
เผยเชียนพึงพอใจมาก
ฝั่งโปรเจ็กต์เกมใหม่ก็ราบรื่นดี
ส่วนฝั่งหม่าหยางกับผู้ช่วยจากห้องการ์ดจอก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
ที่เหลือก็แค่ฝั่งหวงซื่อปั๋ว
รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยแฮะ!
เผยเชียนตัดสินใจส่งข้อความไปถามไถ่หวงซื่อปั๋วว่าทำอะไรอยู่ พักหลังนี้อีกฝ่ายไม่ค่อยเข้างาน เขาเองก็ไม่รู้ว่าหวงซื่อปั๋วกำลังทำอะไร
น่าจะดีกว่าถ้าเขารู้ความคืบหน้าของหวงซื่อปั๋ว
“นายคิดเรื่องงบตามฝันรึยัง คิดไว้แล้วรึยังว่าจะลงทุนอุตสาหกรรมไหน”
ไม่นานหวงซื่อปั๋วก็ตอบกลับ
“ผมมีทิศทางคร่าวๆ แล้วครับ บอสเผย! ผมตั้งใจว่าจะทำธุรกิจเกี่ยวกับภาพยนตร์! ผมฝันอยากเข้าวงการนี้มาตลอด แต่ก็ยากมากที่จะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งได้ ผมเลยเลือกวงการเกมแทน ตอนนี้มีโอกาสแล้ว ผมจะไล่ตามความฝันของผม!”
เผยเชียนดีใจจนเผลอตบหน้าขาตัวเอง
อุตสาหกรรมภาพยนตร์อย่างนั้นหรือ
เยี่ยมไปเลย!
อุตสาหกรรมนี้ผลาญเงินได้เร็วมาก!
แต่…มีเงินแค่ล้านเดียวไปลงทุนในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ จะไหวไหมนะ จะสร้างผลกระทบ
