าเรียกตัวเองว่าเป็นความภาคภูมิใจและความรุ่งเรืองของเกมผลิตในประเทศ”
แต่ความเห็นเหล่านี้ก็โดนประณามทันที
“เกมขยะขายของแพงเหรอ ฮ่าๆ นายน่าจะยังไม่ได้เล่นเกมนี้แน่!”
“ใช่ๆ ผมเป็นคนโปรโมตเกมฐานทัพกลางทะเลเอง มีอะไรเปล่า”
“ผมอยากเสริมให้เห็นว่าเกมนี้ดีตรงไหน เกมนี้เปิดให้ซื้ออาวุธราคาแปดร้อยแปดสิบแปดหยวนแค่อย่างเดียว ที่เหลือฟรีหมด! พวกคุณคงเคยซื้อไอเทมของเกมอื่น ไอเทมที่ให้เลือกซื้อมีหลายหน้าเลยใช่ไหมล่ะ เอามาเทียบกับเกมนี้ไม่ได้หรอก”
“โหมดเนื้อเรื่องของเกมนี้เหมือนพวกเกม AAA ดังๆ เลย ทำออกมาดีมาก ซื้อเกม AAA สักเกมก็ต้องเสียเงินประมาณสองพันหยวนแล้ว ถ้าเกมนี้ขายสักครึ่งหนึ่งหรือร้อยหยวนไม่ก็ห้าสิบหยวนก็ยังสมเหตุสมผล”
“แต่บริษัทนี้กลับให้เล่นฟรีทุกอย่าง! ให้เราเล่นโหมดเนื้อเรื่องได้ฟรี! ถ้าไม่เรียกว่าเป็นเกมที่เป็นมิตรกับผู้เล่นแล้วจะเรียกว่าอะไรดี”
“ราคาอาวุธก็เหมือนเงินที่ทุกคนต้องจ่ายเพื่อเล่นเกมอื่นๆ นั่นแหละ แต่เกมนี้ไปเก็บเงินกับพวกชอบอวดรวยแทน อีกอย่างพวกอวดรวยก็เต็มใจซื้ออาวุธนี้เอง ถือว่าได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย”
“ส่วนเรื่องเซิร์ฟเวอร์ล่ม ขอโทษทีนะ เกมฐานทัพกลางทะเลเลิกเซิร์ฟล่มไปนานแล้ว! บริษัทเกมน่าจะเช่าเซิร์ฟเวอร์ใหม่และขยายขนาดเซิร์ฟเวอร์แล้ว!”
“เฮ้อ บางคนนี่ก็มองอยู่แค่มุมเดียว บริษัทนี้เป็นผู้พัฒนาและให้บริการเกม พวกเขาจะทำเพราะใจรักอย่างเดียวก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ พวกเขาก็พ
