ะ
หลินหวานตะลึงงันไป
เผยเชียนเดินแวะเลือกของไปเรื่อยๆ
ถ้าระบบไม่อนุญาตให้ซื้อก็ทำได้แค่ตัดใจ
แต่ถ้าระบบอนุญาตเมื่อไหร่ก็คือเหมาหมด!
ถึงอย่างนั้นเผยเชียนก็ซื้อของมาได้ไม่มากเท่าไหร่
ระบบมีข้อห้ามเยอะเหลือเกิน!
ปากกาหัวแร้งแบรนด์หรูราคาเจ็ดพันกว่าหยวน เข็มขัดแบรนด์ G ราคาสามพันกว่าหยวน กระเป๋าหิ้วใส่เอกสารราคาสองหมื่นหยวน…
บางชิ้นเป็นของราคาแพงสุด บางอันเป็นของราคากลางๆ ทุกชิ้นซื้อตามข้อจำกัดของระบบหมด เผยเชียนเลือกได้แต่ของที่แพงที่สุดที่ระบบยอมให้ซื้อ
หลังจากเดินช้อปสักพัก เผยเชียนก็ตระหนักว่าไม่มีอะไรให้ซื้อแล้ว
เขารู้สึกว่าตัวเองก็ซื้อของมาเยอะเหมือนกัน แต่กลับไม่ได้มีถุงในมือมากมายเลย
ราคารวมของของที่ซื้อทั้งหมดอยู่ที่เจ็ดหมื่นหยวน
เขาขาดทุนไปได้สามพันหยวน!
เผยเชียนแสนดีใจ
นี่คือก้าวสุดยิ่งใหญ่!
นี่คือผลลัพธ์จากการช้อปแหลกภายใต้หลักการที่ว่า ‘ไม่เอาอันที่ดีที่สุด เอาอันที่แพงที่สุด’!
เงินที่ผลาญได้ต่อจากนี้จะแปลงเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคลโดยไม่ติดเงื่อนไขใดๆ!
เผยเชียนยิ้ม แต่พนักงานคนอื่นๆ กลับมองต่างออกไป
หลินหวานซาบซึ้งใจมาก
เกมฐานทัพกลางทะเลประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม คำนวณดูคร่าวๆ บอสเผยน่าจะมีรายได้มากกว่าสองล้านหยวนต่อเดือน
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังใช้ชีวิตอย่างมัธยัสถ์!
…………………